چرا اسراییل و آمریکا باختند و ایران برد؟

چرا اسراییل و آمریکا باختند و ایران برد؟

«اسراییل بازنده بزرگ درگیری های جاری است، بلکه این رژیم منحرف ناخواسته ایالات متحده را هم به ورطه شکست کشانده، در حالی که همزمان خشم اعراب از آمریکا را هم برانگیخته و حتی صدای متحدان واشنگتن در مصر، اردن و 6 پادشاهی نفتی خلیج فارس درآمده است.»

به گزارش گیلی نت، به نقل از وطن امروز، پروفسور «جان جوزف مرشایمر» بزرگ ترین نام در میان نظریه پردازان نیوریالیست یا «نوواقع گرا»، همچنان بلندترین صدا را در میان شخصیت های بانفوذ در سیاست غرب به خود اختصاص می دهد که واقعیت زوال هژمونیک غرب و پادگان صهیونیستی اش در منطقه خاورمیانه را بر اثر جنگ غزه فریاد می زند.

نام این شخصیت آکادمیک یهودی، از 2 سال و اندی پیش با آغاز جنگ اوکراین، دوباره بر سر زبان ها افتاد؛ جنگی که از نگاه او نتیجه بروز خطا در سیاست های واقع گرایانه واشنگتن علیه خصم شرقی اش است.

تهاجمات وحشیانه اسراییل به فلسطینیان بی پناه غزه که فصلی جدید از «جنایت علیه بشریت» را پیش چشم جهانیان گشود، مرشایمر را در 76 سالگی بیش از پیش در جهت آگاهی رسانی در رابطه با تحولات بین المللی شتابانی که در شرف وقوع است، فعال کرده است.

استاد برجسته  علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو با آنکه معتقد به ریالیسم تهاجمی با شعار معروف «یا با ما هستید یا علیه ما» – که پیش تر از زبان بوش های پدر و پسر شنیده ایم – محسوب می شود اما به واسطه آنکه اصل را بر منافع ملی آمریکا قرار می هد، کارزارهای جنگی اخیر نومحافظه کاران واشنگتن، ناتو و تل آویو در شرق اروپا و خاورمیانه را عاری از واقع گرایی می شناسد.

در 8 ماه اخیر، او  چند بار در بروز و ظهورهای رسانه ای خود، ماهیت ورشکسته کارزار نظامی اسراییلی ها علیه غزه را برملا کرده که بدرستی دولت ایالات  متحده را در آن دخیل می شمارد. در مقابل نیز بارها توسط رسانه های عبری و رسانه های جمعی شرکتی غرب مورد تحقیر قرار گرفته است. هر چند تحقیر توسط صهیونیست ها نمی تواند جایگاه علمی و نظری بلند او را خدشه دار کند.

این یک استثنای رسانه ای در غرب است، چرا که جایگاه شاخص مرشایمر در مکتب نوواقع گرایی در روابط بین الملل و به عنوان عضو ارشد شورای روابط خارجی ایالات متحده CFR که مهم ترین اندیشکده سیاست عمومی آمریکاست – و حتی برخی را واداشته او را یکی از 3 نظریه پرداز ژیوپلیتیک برتر آمریکا برشمارند – به او اجازه می دهد دکترین خیره کننده اش درباره وضعیت اسفبار رژیم صهیونیستی قبل و بعد از عملیات توفان الاقصی (7 اکتبر/ 15 گیلی نت) توسط حماس را بدون نیاز به سر و صداهای رسانه های جریان اصلی، به عنوان نظریه ای مرجع  فراگیر کند. 

او در کنفرانسی که ماه گذشته میلادی در شعبه استرالیایی مرکز مطالعات بین المللی CIS به دعوت «تام سویتزر» برگزار کرد، از آنچه در فلسطین اشغالی در شرف وقوع است 2 برداشت کلی و کلیدی داشت: «آمریکا و اسراییل باختند؛ ایران برنده شد».

البته نمی توان خوشبینی همیشگی این استاد مکتب نوواقع گرایی به قدرت ایران را کتمان کرد. پاییز 1396 که مرشایمر به دعوت وزارت امور خارجه، در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، سخنرانی معروف خود با عنوان «چشم انداز سیاست قدرت های بزرگ در قرن 21» را ارایه داد، ضمن ابراز خشنودی از فرصتی که برای حضور در کشورمان پیدا کرده، ایران را قدرت بزرگی در خاورمیانه برشمرده بود که آمریکا را می ترساند.

او همان روز در دانشگاه تهران، بخش های جدیدی از نظریه معروف ریالیسم تهاجمی خود را تبیین کرد که بر اساس آن، چین و روسیه در آینده نزدیک – که همین روزهای فعلی باشد- به عنوان قدرت های نوظهور و رقبای سیاسی و اقتصادی آمریکا رقابت بزرگی را برای کسب قدرت با ابرقدرت جهان تک قطبی در حال گذار آغاز می کنند.

مرشایمر اخیرا در یک گفت وگوی آنلاین با قاضی «اندرو ناپولیتانو» فعال مجازی به تشریح دکترینی پرداخت که همان طور که ذکر شد در مرکز مطالعات بین المللی  CIS ارایه داده است. در مصاحبه او با گرداننده ایتالیایی کانال یوتیوبی «قضاوت آزادی» که با عنوان «کلاس اهداکننده در مقابل اصلاحیه اول» منتشر شده، از عباراتی باورنکردنی در وصف رژیم صهیونیستی استفاده شده است؛ عباراتی چون «رژیم آپارتاید» و «دولت منفور اسراییل».

او به کنایه از داستان فرار بنی اسراییل از مصر، وضعیت فعلی رژیم صهیونیست را گیر افتادن در «دریای شکافته شده» توصیف می کند، با این تفاوت که این بار اسراییلی ها در نقش فرعونیان در پی قوم مظلوم فلسطین هستند.

تز اصلی استاد دانشگاه شیکاگو این است که مساله چیزی فراتر از به بن بست رسیدن کابینه بنیامین نتانیاهو است و رژیم آپارتاید و منفور اسراییل، در غایله اخیر ورای اقدام به نسل کشی و پاکسازی در غزه نتوانست به هیچ یک از 2 هدف پیش بینی شده دست یابد: 1- شکست دادن حماس و 2- آزادی اسرای بازداشت شده توسط حماس.

او به موضع اخیر کرت کمپبل، معاون وزیر خارجه ایالات متحده اشاره کرد که بتازگی جایگزین ویکتوریا نولند، عفریته جنگ و رهبر مونث اشکنازی بازهای شکاری نومحافظه کار واشنگتن شده است. به گفته مرشایمر، در حالی که نولاند با تحقیر شدن در اوکراین از هدفش که وارد آوردن شکست راهبردی به روسیه بود بازماند و برکنار شد، کمپبل هم قصد داشت پرونده جنگ غزه را با پیروزی میدانی قاطع رژیم صهیونیستی بر حماس ببندد که او هم ناکام ماند.

کمی جلوتر، الکساندر وارد و مت برگ، نویسندگان تارنمای آمریکایی پولیتیکو نیز به نقل قولی مشابه از او در مقاله شان با عنوان «پیروزی کامل اسراییل در غزه بعید است» پرداخته بودند.

فراتر از تبلیغات شریرانه حامی اسراییل که در اکثریت قریب به اتفاق رسانه های غربی مشاهده می کنیم، مشکل جدی رژیم صهیونیستی با حماس – که اساسا یک گروه سنی است – تحت الشعاع موضع برتر گروه مقاومت شیعه لبنانی حزب الله پیچیده تر شده است. چه کسی تصور می کرد تنها یک دهه پس از شورش وهابیون داعش و سلفی های القاعده به ادعای نمایندگی از اهل سنت علیه دولت های شیعه عراق، سوریه و ایران، حالا یک زرادخانه شیعه 150 هزار موشکی به حمایت از سنی ها برخیزد؟

 همزمان گروه شیعه زیدی انصارالله یمن نیز که عموما به عنوان «حوثی ها» شناخته می شود، شروع به زدن مواضع اسراییل با موشک کرده است.

با در نظر گرفتن این موضوع، مرشایمر چنین استدلال می کند که نه تنها اسراییل بازنده بزرگ درگیری های جاری است، بلکه این رژیم منحرف ناخواسته ایالات متحده را هم به ورطه شکست کشانده، در حالی که همزمان خشم اعراب از آمریکا را هم برانگیخته و حتی صدای متحدان واشنگتن در مصر، اردن و 6 پادشاهی نفتی خلیج فارس درآمده است.

مرشایمر در گفت وگو با اندرو ناپولیتانو تحولات را چنین بسط می دهد: «این شکست به نفع روسیه بود و باعث ورود جدید و دیدنی چین به صحنه بین المللی شد که روابط بسیار خوبی با عربستان و ایران برقرار کرده است».

آلفردو خلیفه رحمه، استاد و تحلیلگر برجسته مکزیکی در تفسیر سخنان مرشایمر می نویسد: «به نظر من، شکست نسبی (غیرمستقیم) آمریکا در غزه بسیار کمتر از شکستی است که در اوکراین متحمل شد و این از سیلی نواخته شده به گوش آمریکا از آغوش دوگانه شی جین پینگ و همتای روس وی پوتین مشهود است. شکست آمریکا در اوکراین خطوط نظم نوین جهانی را مشخص کرد در حالی که گیر افتادن آمریکا در تله غزه فقط خسرانش را عمیق تر می کند».

توضیح مرشایمر از پیروزی نسبی ایران نیز به خودی خود شگفت انگیز است، بویژه وقتی می بینیم یک عضو ارشد شورای روابط خارجی ایالات متحده CFR، برتری جمهوری اسلامی بر آمریکا و متحد صهیونیستش را تیوریزه می کند.

مرشایمر پیروزی اخیر ایران را وابسته به 3 تاریخ مهم بر می شمارد که از اول آوریل/ 13فروردین آغاز می شود؛ زمانی که رژیم صهیونیستی کنسولگری ایران در دمشق را حتی بدون هشدار به نزدیک ترین متحد خود در واشنگتن بمباران کرد، 14 آوریل/ 26 فروردین زمانی که ایران توان خود را با اطلاع قبلی به واشنگتن از طریق عمان به رخ اسراییلی ها کشید و موشک ها و پهپادهای خود را روانه سرزمین های اشغالی کرد که تنها نیمی از آنها طبق توافق ضمنی با آمریکا سرنگون شد و رژیم صهیونیستی تنها نظاره گر بود و سرانجام به زعم او 19 آوریل/ 31 فروردین که آنچه قرار بود انتقام وحشتناک اسراییل از ایران باشد، تنها به فریاد حین زایمان یک موش از دل کوه منجر شد. ظاهرا این استاد علوم سیاسی قصد داشته ضرب المثل ایرانی «کوه موش زایید» را با حمله ناچیز اسراییلی ها به تنها یک رادار در اصفهان منطبق کند.

در نهایت پروفسور نامی دانشگاه شیکاگو آس دکترین خود را روی میز می کوبد. او در تشریح اینکه چرا رژیم صهیونیستی با از دست دادن قدرت بازدارندگی افسانه ای خود تبدیل به یک بازنده بزرگ شده، به واکاوی راهبرد «تشدید تسلط هسته ای آمریکا» می پردازد. راهبردی برای بازدارندگی که به زعم مفسران روندهای پنتاگون، کسانی مثل آرون مایلز، از زمان دولت های اوباما و ترامپ، ناکارآمدی آن در تضمین محدود ماندن تنش های حیاتی بین المللی با مشارکت آمریکا مشخص شده بود.

مرشایمر به موضوع 9 موشک مافوق صوت غیرقابل ردیابی می پردازد که در شب حمله ایران به 2 پایگاه هوایی مهم اسراییل در نزدیکی نیروگاه هسته ای دیمونا اصابت کردند و افتخار انحصاری بازدارندگی مافوق صوت در منطقه را به ایران اختصاص دادند.

اسکات ریتر، افسر پیشین اطلاعاتی آمریکایی و نماینده و بازرس سازمان ملل در بخش سلاح های کشتار جمعی – پیش از حمله اصلی آمریکا به عراق – نیز در این مورد با هموطن آکادمیک خود هم نظر است. او اخیرا در گفت وگو با نشریه مکزیکی لاخورنادا بیان کردرژیم صهیونیستی حتی نتوانست یک موشک ایران را هم رهگیری کند. او همچنین موشک های مافوق صوت ایران را یک عامل بازدارنده بی همتا برای وحشت آفرینی در میان دشمنانش برشمرد.

آنچه درباره صحبت های اخیر مرشایمر مبهم می آید، سکوت او درباره 300 کلاهک هسته ای مخفی رژیم صهیونیستی است. آیا او به خاطر تعهدات امنیتی اش به عنوان عضو ارشد مهم ترین اندیشکده دیپلماتیک آمریکا در حفظ اسرار متحد نظامی پنتاگون اشاره ای به زرادخانه غیرمتعارف اسراییل نکرده یا نمی خواسته با بزرگنمایی این تهدید، این مزیت اخلاقی را برای ایرانی ها فراهم آورد تا برای ایجاد موازنه مشروع با دشمن وحشی خود، پرهیز از ساخت بمب اتم را کنار بگذارند؟

پایان خبر گیلی نت

آیا شما به دنبال کسب اطلاعات بیشتر در مورد "چرا اسراییل و آمریکا باختند و ایران برد؟" هستید؟ با کلیک بر روی عمومی، ممکن است در این موضوع، مطالب مرتبط دیگری هم وجود داشته باشد. برای کشف آن ها، به دنبال دسته بندی های مرتبط بگردید. همچنین، ممکن است در این دسته بندی، سریال ها، فیلم ها، کتاب ها و مقالات مفیدی نیز برای شما قرار داشته باشند. بنابراین، همین حالا برای کشف دنیای جذاب و گسترده ی محتواهای مرتبط با "چرا اسراییل و آمریکا باختند و ایران برد؟"، کلیک کنید.