برنج مرغ هاینانس، سنگاپور (Hainanese Chicken Rice)

برنج مرغ هاینانس، غذای ملی سنگاپور، ترکیبی ساده و در عین حال به شدت خوشمزه از مرغ آب پز یا بخارپز نرم، برنج معطر پخته شده در عصاره مرغ، و سس های جادویی است. این غذا نمادی از آشپزی جنوب شرق آسیاست که هر لقمه اش داستان مهاجرت، تطبیق و عشق به غذا را روایت می کند و با طعم های متعادل و دلنشینش، هر کسی را عاشق خودش می کند.

آماده اید برای یه سفر جذاب به دنیای طعم ها؟ قراره با هم پایی بذاریم تو قلب آشپزی سنگاپور و راز و رمز یکی از معروف ترین و دوست داشتنی ترین غذاهاش رو کشف کنیم: برنج مرغ هاینانس. این غذا فقط یه وعده نیست، یه تجربه است! از تاریخچه اش که از چین شروع میشه و به سنگاپور میرسه، تا اون سس های محشرش که هر کدوم یه دنیای طعمن. اگه اهل آشپزی هستی، یا فقط دوست داری بدونی مردم سنگاپور چی میخورن، یا اصلا میخوای یه غذای بین المللی عالی رو تو خونه درست کنی، این مقاله مخصوص خودته. قراره همه چی رو از صفر تا صد یاد بگیریم، حتی اگه تا حالا دست به قابلمه هم نزده باشی!

برنج مرغ هاینانس: چیست و چرا اینقدر خاص است؟

اول از همه بریم سراغ اینکه اصلا برنج مرغ هاینانس چی هست که اینقدر سر و صدا کرده! به زبان ساده، این غذا از سه تا جزء اصلی تشکیل شده که هر کدوم تو جای خودشون یه ستاره ان: مرغ لطیف و آب دار که معمولاً آب پز یا بخارپز میشه، برنج فوق العاده معطر که تو عصاره مرغ پخته شده و خودش کلی داستان داره، و در نهایت اون سس های جادویی که طعم کلی غذا رو یه پله میبرن بالاتر. تصور کن یه برش مرغ با پوست نرم و ژله ای، کنار یه مشت برنج که عطر سیر و زنجبیل ازش بلند میشه، و یه عالمه سس چیلی و سس سویا و زنجبیل که میتونی خودت طعم ها رو باهاشون تنظیم کنی. واقعا بی نظیره!

چیزی که برنج مرغ هاینانس رو خاص میکنه، همین تعادل و هماهنگیه بین این اجزاست. مرغ لطیف، برنج پرعطر و سس های تند و شور و شیرین، همه با هم یه سمفونی از طعم ها رو خلق می کنن که سادگی اش فریبنده است. با اینکه ظاهرش ساده به نظر میاد، ولی همین سادگی، نشون دهنده اوج مهارت تو آشپزیه که باید هر جزء رو به بهترین شکل ممکن آماده کنی.

ریشه ها و سیر تکامل: از هاینان چین تا قاره آسیا

داستان برنج مرغ هاینانس از کجا شروع شد؟ باید بریم به استان هاینان چین. اونجا یه غذای سنتی دارن به اسم «مرغ ونچانگ» (Wenchang Chicken) که خیلی شبیه به همین چیزیه که الان تو سنگاپور میخوریم. مرغ رو آب پز میکردن و با برنجی که تو آب مرغ پخته شده بود، سرو می کردن. وقتی مهاجران هاینانی شروع کردن به مهاجرت به کشورهای جنوب شرق آسیا مثل سنگاپور، مالزی، تایلند و اندونزی، این غذای محبوبشون رو هم با خودشون آوردن.

جالبه که بدونید این غذا تو هر منطقه یه ذره تغییر کرد و با ذائقه محلی ها سازگار شد. تو سنگاپور، این غذا به قدری محبوب شد که تبدیل به غذای ملی شون شد. مردم سنگاپور که عاشق غذای خیابونی هستن و همیشه دنبال غذاهای خوشمزه و مقرون به صرفه می گردن، برنج مرغ هاینانس رو با آغوش باز پذیرفتن. از دستفروش های کوچیک تو مراکز غذاخوری (هاوکر سنترها) تا رستوران های بزرگ، همه جا این غذا رو میشه پیدا کرد. اینطوری شد که یه غذای ساده از یه استان دور افتاده تو چین، تبدیل شد به یه نماد فرهنگی و آشپزی برای یه کشور مدرن مثل سنگاپور.

نبرد بر سر اصالت: سنگاپور و مالزی بر سر برنج مرغ هاینانس

خب، حالا رسیدیم به یه قسمت داغ و جنجالی داستان! اگه فکر می کنید فقط ما ایرانیا سر غذا دعوا می کنیم، اشتباه می کنید. بین سنگاپور و مالزی هم سال هاست که سر اصالت برنج مرغ هاینانس یه رقابت شیرین وجود داره. هر دو کشور ادعا می کنن که این غذا اصالتاً مال اوناست. این بحث حتی تا مقامات دولتی هم پیش رفته و تو بعضی از اظهار نظرها، وزرای گردشگری دو کشور هم در موردش صحبت کردن. سال ۲۰۰۹، وزیر گردشگری وقت مالزی گفت که برنج مرغ هاینانس کاملا مالزیاییه و بقیه کشورها اون رو «دزدیدن»! البته بعداً توضیح داد که منظور اصلیش این نبوده و قراره یه تحقیق در مورد ریشه های غذا انجام بشه.

این رقابت نشون میده که این غذا چقدر برای هویت فرهنگی هر دو کشور مهمه. برنج مرغ هاینانس برای سنگاپوری ها فقط یه غذا نیست، بخشی از میراث و هویتشونه. همین حس تعلق باعث میشه که این غذا اینقدر محبوب و محترم باشه و این بحث ها هم فقط به جذابیتش اضافه می کنه!

برنج مرغ هاینانس فقط یک غذا نیست؛ یک داستان فرهنگی است که از مهاجرت تا رقابت هویتی را در خود جای داده و طعم آن گواهی بر این تاریخچه غنی است.

انواع و سبک های منطقه ای برنج مرغ هاینانس

با اینکه ریشه همه این سبک ها به یه نقطه برمی گرده، اما تو هر منطقه یه جور خاصی آماده و سرو میشه. بیاین نگاهی به چندتا از معروف ترینشون بندازیم:

سبک سنگاپوری

تو سنگاپور، تمرکز روی لطافت مرغ آب پز با پوستی کاملاً ژله ایه. مرغ رو معمولاً کامل آب پز می کنن و بعد از پخت، فوری می ندازنش تو آب یخ تا پوستش سفت و ژله ای بشه. برنج هم که با عصاره مرغ و کلی عطر و طعم دیگه مثل سیر و زنجبیل پخته میشه. سس ها هم اینجا حرف اول رو میزنن: سس چیلی تند و تازه، سس سویا غلیظ و شیرین، و سس زنجبیل-سیر معطر. اینا مکمل های اصلی هستن و بدون اونا، چیکن رایس سنگاپوری ناقصه.

سبک مالزیایی (Nasi Ayam)

تو مالزی، بهش میگن ناسی ایام (Nasi Ayam) یعنی برنج مرغ. اینجا تنوع تو سس ها بیشتره. علاوه بر سس های معمول، ممکنه سس باربیکیو یا سس های دیگه هم کنارش سرو بشه. یه تفاوت جالب دیگه تو مالاکا و موار اینه که برنج رو به جای اینکه تو کاسه معمولی بکشن، به شکل توپک های کوچیک درمیارن و سرو می کنن که خیلی بامزه است!

سبک تایلندی (Khao Man Kai)

تو تایلند، به این غذا میگن کائو من کای (Khao Man Kai) که باز هم یعنی برنج روغنی مرغ. اینجا معمولاً از مرغ های محلی و آزاد استفاده می کنن که بافت گوشتشون سفت تر و طعمش قوی تره. کائو من کای رو معمولاً با یه آبگوشت مرغ شفاف و سبک سرو می کنن که گاهی توفو با خون مرغ هم توش پیدا میشه. سسش هم یه ذره متفاوته و ممکنه طعم های شیرین و ترش بیشتری داشته باشه.

علاوه بر اینا، بعضی وقتا مرغ رو به جای آب پز کردن، سرخ می کنن یا حتی کبابی. مثلاً تو مالزی سبک مرغ سرخ شده هم خیلی محبوبه. این تنوع نشون میده چقدر این غذا تو منطقه جا باز کرده و هر کشور و شهری، یه امضای مخصوص خودش رو بهش داده.

عناصر کلیدی: راز طعم بی نظیر برنج مرغ هاینانس

اگه میخوای یه برنج مرغ هاینانس درست کنی که طعمش زمین تا آسمون با بقیه فرق کنه، باید حواست به این نکات کلیدی باشه:

مرغ: ستاره اصلی نمایش

1. انتخاب مرغ: بهترین مرغ برای این غذا، مرغ تازه و باکیفیته. معمولاً از مرغ کامل استفاده میشه تا عصاره اش موقع پخت به بهترین شکل آزاد بشه.

2. شستشو و ماساژ: مرغ رو خوب بشور و با نمک ماساژ بده. این کار هم به تمیز شدنش کمک می کنه و هم طعم اولیه رو بهتر میکنه.

3. تکنیک آب پز کردن: اینجا راز کار تو دمای آب و زمان پخته. مرغ باید تو آبی که نزدیک به جوشه ولی قل نمیزنه، بپزه (Simmer). اینطوری گوشت مرغ لطیف و آب دار میمونه و خشک نمیشه. بعد از پختن، مرغ رو برای چند دقیقه تو آب یخ یا آب سرد و تکه های یخ فرو میبرن. این حمام آب یخ باعث میشه پوست مرغ سفت بشه و اون حالت ژله ای و دلپذیر رو پیدا کنه که از ویژگی های اصلی برنج مرغ هاینانسه.

برنج: معطر و جادویی

برنج این غذا، خودش یه شاهکاره. برنج معمولی نیست که با آب خالی بپزی. برای پختش از چربی مرغ (که موقع پخت مرغ جدا میشه)، سیر و زنجبیل تفت داده شده، و مهم تر از همه، عصاره مرغ استفاده میشه. این ترکیب باعث میشه برنج یه عطر و طعم بی نظیر و روغنی پیدا کنه که خودش به تنهایی هم خوشمزه ست. بعضی ها برگ پاندان (Pandan Leaf) هم اضافه می کنن که عطر و بوی گرمسیری و شیرینی ملایمی به برنج میده.

سس ها: تکمیل کننده طعم

سس ها توی این غذا مثل یه ارکستر عمل می کنن که همه نت ها رو با هم می نوازن. سه سس اصلی داریم که هر کدوم نقش خودشون رو دارن:

1. سس چیلی: این سس یه ترکیب تند و تیز از فلفل چیلی تازه، سیر، زنجبیل، و گاهی سرکه و شکر. طعمش باید متعادل باشه: نه اونقدر تند که دهنت بسوزه، نه اونقدر ملایم که مزه اش حس نشه.

2. سس سویا غلیظ: این سس یه ترکیبی از سس سویای غلیظ (Dark Soy Sauce)، گاهی با ملاس یا شکر قهوه ای، و کمی پودر سیر یا زنجبیل. طعمش شور و شیرینه و رنگ تیره و جذابی به مرغ میده.

3. سس زنجبیل-سیر: این سس ساده ترین اما یکی از مهم ترین هاست. یه ترکیب از زنجبیل رنده شده (یا خرد شده خیلی ریز) و سیر له شده که با روغن مرغ یا روغن کنجد مخلوط میشه. عطر فوق العاده ای داره و طعم تازه ای به غذا میده.

ترکیب این سه عنصر، یعنی مرغ، برنج، و سس ها، باعث میشه برنج مرغ هاینانس یه غذای کامل و بی نظیر باشه که هر بار که میخوری، دوست داری بازم بخوری!

طرز تهیه برنج مرغ هاینانس: از صفر تا صد (جامع ترین رسپی)

خب، حالا که حسابی از این غذا حرف زدیم و دلمون رو آب کردیم، وقتشه که آستین بالا بزنیم و خودمون تو خونه یه برنج مرغ هاینانس توپ درست کنیم. نگران نباشید، مرحله به مرحله با هم میریم جلو و هیچ جزئیاتی از قلم نمی افته.

مواد لازم (برای 4-5 نفر):

• یک مرغ کامل (حدود 1.5 تا 2 کیلوگرم)
• برای مرغ:
  • سیر 8 حبه (5 حبه برای پخت مرغ، 3 حبه برای برنج)
  • زنجبیل تازه 3 تکه (حدود 5-7 سانتی متر) (2 تکه برای پخت مرغ، 1 تکه برای برنج)
  • پیازچه 3 عدد (1 عدد برای شکم مرغ، 2 عدد برای تزئین)
  • نمک 1 قاشق چای خوری (برای ماساژ مرغ و برنج)
  • روغن کنجد 3 قاشق غذاخوری (برای ماساژ مرغ و سرو)
  • روغن نباتی 3 قاشق غذاخوری (برای برنج)
• برای برنج:
  • موسیر (یا پیاز کوچیک) 2 عدد، ریز خرد شده
  • برنج شسته شده 3 پیمانه (حدود 750 گرم)
  • آب مرغ (عصاره مرغ) 4 پیمانه (حدود 1 لیتر) (از آب پخت مرغ استفاده کنید)
  • برگ پاندان 2-3 عدد (اختیاری، برای عطر بهتر)
• برای سس چیلی خانگی:
  • فلفل چیلی قرمز 7-10 عدد (یا به دلخواه، هم تند و هم معمولی)
  • سیر 3 حبه
  • زنجبیل یک برش کوچک (حدود 1 سانتی متر)
  • آب 150 میلی لیتر
  • سرکه (سفید یا برنج) 1 قاشق چای خوری
  • نمک 1/2 قاشق چای خوری
  • شکر 1 قاشق چای خوری
• برای سس سویای معطر:
  • آب گوشت یا مرغ (عصاره مرغ) 4 قاشق غذاخوری
  • سس سویای غلیظ (Dark Soy Sauce) 4 قاشق چای خوری (اختیاری، برای رنگ)
  • سرکه بالزامیک (یا سرکه سفید) 4 قاشق چای خوری
  • ملاس تیره یا شکر قهوه ای 2 قاشق چای خوری
  • زنجبیل آسیاب شده 1/4 قاشق چای خوری
  • فلفل سیاه 1/4 قاشق چای خوری
  • پودر سیر 1/4 قاشق چای خوری
  • آب 1.5 فنجان
• برای سرو و تزئین:
  • خیار 1 عدد، نازک برش داده شده
  • گوجه فرنگی 1 عدد، خرد شده
  • گشنیز تازه و پیازچه خرد شده (برای تزئین)

مرحله 1: آماده سازی و پخت مرغ

1. اول مرغ رو حسابی تمیز کنید. داخل شکمش رو کامل بشورید. حالا با یک قاشق چای خوری نمک (یا حتی بیشتر)، پوست مرغ رو خوب ماساژ بدید، مخصوصا اگه مرغ بزرگه. بعد آبکشی کنید و با دستمال کاغذی خشکش کنید.
2. 3 حبه سیر و 2 تکه زنجبیل رو خرد کنید (میتونید یه کم هم بکوبید) و همراه با یک عدد پیازچه، داخل شکم مرغ بذارید. این کار باعث میشه مرغ از داخل هم عطر بگیره.
3. یه قابلمه بزرگ رو تا نیمه آب پر کنید و روی حرارت زیاد بذارید تا به جوش بیاد. وقتی آب جوش اومد، مرغ رو از سمت سینه به آرامی توی آب قرار بدید. حرارت رو کم کنید تا آب فقط در حال پچ پچ باشه (به جوش ریز برسه، قل قل نکنه).
4. مرغ رو حدود 40 دقیقه تا 1 ساعت (بسته به وزن مرغ) بپزید. هر 20 دقیقه یک بار مرغ رو برگردونید تا همه جاش یکنواخت بپزه. میتونید از دماسنج گوشت استفاده کنید؛ وقتی دمای داخلی مرغ به 74 درجه سانتی گراد (165 درجه فارنهایت) رسید، پخته است.
5. بعد از پخت، مرغ رو با احتیاط از قابلمه خارج کنید و بلافاصله توی یک کاسه بزرگ پر از آب سرد و تکه های یخ قرار بدید (حمام آب یخ). بذارید مرغ حدود 10-15 دقیقه تو این آب بمونه تا پوستش سفت و ژله ای بشه. این مرحله خیلی مهمه!
6. مرغ رو از آب خارج کنید و بذارید روی یه سینی تا آب اضافیش بره و یکم خنک بشه. میتونید کمی روغن کنجد هم روش بمالید تا براق بشه و خشک نشه. عصاره مرغ باقی مونده تو قابلمه رو هم نگه دارید، چون برای پخت برنج و سس ها بهش نیاز داریم.

مرحله 2: پخت برنج معطر (برنج روغنی)

همزمان که مرغ داره می پزه، میتونید برنج رو آماده کنید.

1. سه قاشق غذاخوری روغن نباتی رو تو یه قابلمه یا تابه گود گرم کنید. 3 حبه سیر و یک تکه زنجبیل باقی مانده رو ریز خرد کنید و همراه با موسیرهای خرد شده، تو روغن تفت بدید تا عطرشون دربیاد. مواظب باشید نسوزن، فقط طلایی بشن.
2. برنج شسته شده رو اضافه کنید و حدود 2-3 دقیقه با حرارت ملایم تفت بدید تا دانه های برنج با روغن و عطری جات مخلوط بشن.
3. حالا 4 پیمانه از آب مرغی که از پخت مرغ داشتید، به برنج اضافه کنید (اگه کمه، کمی آب معمولی اضافه کنید). نصف قاشق چای خوری نمک و اگه برگ پاندان دارید، برگ ها رو هم بهش اضافه کنید.
4. حرارت رو زیاد کنید تا آب به جوش بیاد. وقتی جوش اومد، حرارت رو کم کنید، در قابلمه رو محکم بذارید و اجازه بدید برنج حدود 20 دقیقه با حرارت ملایم دم بکشه تا آبش کامل کشیده بشه و نرم بشه. بعد از 20 دقیقه، شعله رو خاموش کنید و بذارید 5-10 دقیقه دیگه با همون در بسته بمونه.

مرحله 3: تهیه سس چیلی خانگی

سس چیلی یه بخش جدانشدنی از این غذاست. میتونید خودتون درستش کنید که خیلی خوشمزه تره.

1. فلفل چیلی قرمز، 3 حبه سیر، و یک برش کوچک زنجبیل رو با 150 میلی لیتر آب داخل مخلوط کن یا غذاساز بریزید و حسابی میکس کنید تا یکدست بشه.
2. مخلوط رو توی یه تابه کوچیک بریزید. 1 قاشق چای خوری سرکه، 1/2 قاشق چای خوری نمک، و 1 قاشق چای خوری شکر رو اضافه کنید.
3. روی حرارت ملایم بذارید و حدود 5 دقیقه بجوشونید تا کمی غلیظ بشه و طعم ها با هم میکس بشن. بذارید خنک بشه.

مرحله 4: تهیه سس سویای معطر

این سس هم برای رنگ و هم برای طعم عالیه.

1. تو یه قابلمه کوچیک، 4 قاشق غذاخوری آب مرغ (یا عصاره مرغ آماده)، 4 قاشق چای خوری سرکه (بالزامیک یا سفید)، 2 قاشق چای خوری ملاس تیره یا شکر قهوه ای، 1/4 قاشق چای خوری زنجبیل آسیاب شده، 1/4 قاشق چای خوری فلفل سیاه، 1/4 قاشق چای خوری پودر سیر، و 1.5 فنجان آب رو بریزید (اگه سس سویای غلیظ ندارید، 1 قاشق غذاخوری سس سویای معمولی اضافه کنید).
2. مواد رو خوب هم بزنید و روی حرارت متوسط بذارید. بذارید حدود 15 دقیقه بجوشه تا غلیظ بشه و حجمش تقریباً به یک فنجان برسه.

مرحله 5: برش و سرو

1. مرغ خنک شده رو روی تخته برش بذارید و به تکه های کوچیک و مناسب برای سرو خرد کنید.
2. برنج معطر رو توی کاسه های تک نفره بکشید.
3. تکه های مرغ رو کنار برنج بچینید. با برش های نازک خیار، گوجه فرنگی، و پیازچه خرد شده و گشنیز تازه تزئین کنید.
4. سس چیلی، سس سویای معطر، و یه کاسه کوچیک از عصاره مرغ داغ رو هم کنار غذا سرو کنید تا هر کسی به سلیقه خودش ازشون استفاده کنه. نوش جان!

نکات و ترفندهای تخصصی برای یک برنج مرغ هاینانس بی عیب و نقص

اگه میخوای غذات حسابی حرفه ای از آب دربیاد، این نکات رو گوشه ذهنت داشته باش:

• کیفیت مرغ: اصالت این غذا به مرغ خوب و تازه است. هرچی مرغ باکیفیت تر باشه، عصاره اش خوش طعم تر و گوشتش لطیف تر میشه.
• راز پوست ژله ای: حمام آب یخ رو جدی بگیرید! این مرحله کلید داشتن اون پوست ژله ای و شفافیه که برای برنج مرغ هاینانس سنگاپوری خیلی مهمه.
• معطربازی با برنج: میتونید برای عطر بیشتر برنج، یه دونه فلفل سیاه نکوبیده و دو سه تا دونه هل سبز رو هم با سیر و زنجبیل تفت بدید. بعضی ها حتی یه تیکه چربی مرغ رو هم جدا تفت میدن و بعد به برنج اضافه می کنن.
• استفاده از سینه مرغ: بله، میشه از سینه مرغ هم استفاده کرد، ولی خب، طعم و لطافت مرغ کامل یه چیز دیگه است. اگه سینه مرغ استفاده می کنید، زمان پختش رو کمتر کنید تا خشک نشه و حتماً بعد از پخت، بذارید تو آب یخ.
• نگهداری: برنج و مرغ رو میشه جداگونه تو یخچال نگهداری کرد. موقع سرو دوباره گرم کنید. سس ها رو هم میتونید تا یک هفته تو یخچال نگه دارید.
• رژیمی تر کردن: اگه رژیم دارید و نگران چربی هستید، میتونید چربی های اضافه مرغ رو قبل از پخت بگیرید یا از سینه مرغ بدون پوست استفاده کنید. البته، یه بخش از طعم همین چربیه، پس اگه خیلی حساس نیستید، حداقل یه کم چربی رو نگه دارید.

تجربه برنج مرغ هاینانس در سنگاپور: از هاوکر سنترها تا رستوران های لوکس

اگه یه روزی پاتون به سنگاپور رسید، حتماً، حتماً، این غذا رو امتحان کنید. حتی اگه خودتون هم تو خونه بهترینش رو درست می کنید، تجربه خوردنش تو دل فرهنگ خودش یه چیز دیگه است. این غذا تو سنگاپور یه جورایی شبیه به کباب کوبیده ماست؛ یعنی هر جایی میتونی پیداش کنی، از هاوکر سنترهای شلوغ و پر جنب و جوش (که مراکز غذای خیابونی هستن و کلی غرفه دارن) تا رستوران های لوکس و شیک. بیشتر مردم سنگاپور برای ناهار سراغش میرن، چون هم ارزونه، هم سیرکننده ست و هم سریع آماده میشه.

تو هاوکر سنترها میتونی کنار مردم محلی بشینی، با یه قیمت خیلی مناسب یه پرس حسابی برنج مرغ هاینانس سفارش بدی و لذت ببری. این مراکز واقعاً بخش مهمی از زندگی روزمره مردم سنگاپورن و چیکن رایس یکی از پرطرفدارترین غذاهاییه که تو این مراکز سرو میشه. اونجا حس واقعی غذا خوردن تو سنگاپور رو تجربه میکنی.

اگه دنبال رستوران های معروف و باکیفیت تر هستی، رستوران های زیادی هم هستن که تخصصی چیکن رایس رو سرو می کنن. ممکنه قیمتشون یه ذره بالاتر باشه، ولی خب، کیفیت و محیطشون هم فرق میکنه. فرقی نمیکنه کجا امتحانش میکنی، این غذا بخش جدانشدنی سفرت به سنگاپوره و یه طعمیه که تا سال ها زیر زبونت میمونه.

طعم واقعی برنج مرغ هاینانس در سنگاپور، نه تنها در رستوران های لوکس، بلکه در شلوغی و زندگی جریان یافته در هاوکر سنترها، جایی که این غذا قلب تپنده فرهنگ غذایی را تشکیل می دهد، معنا پیدا می کند.

نتیجه گیری: یک غذای ساده با دنیایی از طعم و فرهنگ

همونطور که دیدیم، برنج مرغ هاینانس یه غذای ساده نیست؛ یه شاهکار آشپزیه که با مهاجرت و تطبیق، از یه غذای محلی چینی به یه نماد ملی در سنگاپور تبدیل شده. از لطافت بی نظیر مرغش گرفته تا عطر و بوی جادویی برنجش و اون سس های فوق العاده اش، همه و همه دست به دست هم میدن تا یه تجربه غذایی خاص رو رقم بزنن. این غذا به ما نشون میده که چقدر میشه با مواد اولیه ساده و تکنیک های درست، یه چیزی فراتر از انتظار خلق کرد.

حالا که هم تاریخچه و فرهنگش رو شناختی، هم با انواعش آشنا شدی و هم جامع ترین دستور پختش رو یاد گرفتی، وقتشه که خودت تو خونه دست به کار بشی و این غذای معرکه رو درست کنی. مطمئنم از طعمش شگفت زده میشی و برنج مرغ هاینانس تبدیل به یکی از غذاهای مورد علاقه ات میشه. امتحانش کن، ضرر نمیکنی!