خلاصه کتاب اوقات خوش ما: آیا عشق می تواند در مواجهه با مرگ ناجی شما باشد؟ ( نویسنده کونگ جی یونگ )

کتاب «اوقات خوش ما» اثر کونگ جی یونگ به ما نشان می دهد که بله، عشق می تواند در مواجهه با مرگ نه به عنوان نجات دهنده فیزیکی، بلکه به عنوان ناجی روح، معنابخش زندگی و التیام بخش زخم های عمیق وجودی، حضوری قدرتمند داشته باشد.

فکرش را بکنید؛ توی این شلوغی و هیاهوی زندگی، گاهی وقت ها دلمون می خواد یه داستانی بخونیم که تا ته استخونمون نفوذ کنه، یه چیزی که روحمون رو قلقلک بده و به فکر وا داریمون. کتاب «اوقات خوش ما» از کونگ جی یونگ، دقیقاً از همین جنس داستان هاست. یه رمان کره ای که از اون روزی که منتشر شده، دل کلی آدم رو برده و حسابی معروف شده. این کتاب فقط یه قصه عاشقانه معمولی نیست؛ اصلاً و ابداً! یه جورایی یه سفر عمیق توی تاریک ترین گوشه های روح انسانه، جایی که مرگ و زندگی با هم دست و پنجه نرم می کنن و عشق مثل یه کورسوی امید، از میون این کشمکش ها سر در میاره. قراره توی این مقاله حسابی ریز بشیم توی این کتاب، از نویسنده اش بگیم، داستانش رو براتون تعریف کنیم، شخصیت هاش رو بشناسیم و ببینیم چه حرفایی برای گفتن داره که اینقدر دلنشینه. پس اگه دنبال یه تجربه خاص ادبی هستید، یا فقط می خواید ته و توی این کتاب پرطرفدار رو دربیارید، با من همراه باشید که حسابی گپ بزنیم.

کونگ جی یونگ: صدای رسا در ادبیات کره

قبل از اینکه شیرجه بزنیم تو داستان، بد نیست یه آشنایی کوچیک با نویسنده این شاهکار، یعنی کونگ جی یونگ پیدا کنیم. این خانم نویسنده، یکی از سرشناس ترین و محبوب ترین قلم های ادبیات معاصر کره جنوبی به حساب میاد. آثارش همیشه یه جور خاصی بحث برانگیزند و معمولاً به سراغ موضوعات اجتماعی و فلسفی عمیقی میرن که خیلی ها ازشون فرار می کنن. کونگ جی یونگ با سبک نوشتاری خاص خودش، تونسته صدای قشر آسیب دیده و فراموش شده جامعه باشه. از نوجوانی دغدغه های اجتماعی داشته و همین دغدغه ها رو با هنرمندی خاصی توی رمان هاش می آره. اون نه تنها به خاطر داستان گویی قوی، بلکه به خاطر شجاعتش در پرداختن به مسائل حساس مثل خشونت، تبعیض، فقر و معضلات سیستم قضایی، مورد احترام خیلی هاست. جوایز و افتخارات زیادی هم توی کارنامه اش داره که نشون دهنده ارزش ادبی آثارشه. وقتی «اوقات خوش ما» رو می خونید، می بینید که چطور با مهارت تمام، احساسات رو به بازی می گیره و شما رو وادار می کنه به فکر فرو برید. قلمش اونقدر روان و صادقانه ست که انگار یه دوست قدیمی داره برات قصه تعریف می کنه، اما قصه ای که با خودش کلی حرف و مفهوم داره.

خلاصه داستان کتاب اوقات خوش ما: سفری به دل تاریکی و نور

حالا بریم سراغ اصل مطلب، یعنی داستان کتاب اوقات خوش ما. این رمان، قصه ایه که خیلی فراتر از انتظارات می ره و شما رو توی یه مسیر پرفراز و نشیب احساسی میندازه. آماده باشید که قراره با هم پرده از رازهای این داستان برداریم.

شروع ناامیدی: دو دنیای موازی

داستان با معرفی دو شخصیت اصلی شروع میشه که هر کدوم توی یه دنیای کاملاً جدا و البته تلخ زندگی می کنن. از یه طرف یو-جونگ رو داریم؛ یه زن جوان و موفق از طبقه مرفه جامعه، که ظاهراً همه چی داره. اما در باطن، اونقدر از زندگی ناامیده که سه بار دست به خودکشی زده. زخم های روانی عمیق توی روحش جا خوش کردن و انگار هیچ چیزی نمی تونه حس پوچی رو ازش دور کنه. از طرف دیگه، با مون آشنا میشیم؛ یه مرد جوان که به جرم قتل به اعدام محکوم شده و توی زندان منتظر اجرای حکمشه. مون هم یه گذشته پر از رنج و فقر و خشونت داشته که اون رو به این نقطه رسونده. دو آدم، دو زندگی، اما هر دو غرق در ناامیدی و در انتظار پایان.

آشنایی اجباری: دریچه ای کوچک

اینجا نقش راهبه مونیکا، خاله یو-جونگ، پررنگ میشه. راهبه مونیکا، زنی با قلبی سرشار از شفقت و مهربونیه که تمام تلاشش رو برای بخشش و امید به کار می گیره. اون ترتیب ملاقات های هفتگی یو-جونگ با مون رو توی زندان میده. البته یو-جونگ اولش اصلاً علاقه ای به این ملاقات ها نداره، ولی راهبه مونیکا با اصرار و البته یه جورایی اجبار، اون رو به زندان می کشونه. ملاقات هایی که اولش با سکوت، نگاه های بی تفاوت و بی حوصلگی شروع میشه، کم کم قراره مسیر دیگه ای رو طی کنه.

شکستن دیوارها: جرقه همدلی

اولش همه چی سخته. یو-جونگ و مون، هر دو توی لاک خودشون فرو رفتن و دیوارهای محکمی دور خودشون کشیدن. حرف نمی زنن، به هم نگاه نمی کنن، و هر کدوم توی دنیای تاریک خودشون غرق شدن. اما این ملاقات های اجباری، ذره ذره یخ بینشون رو آب می کنه. کونگ جی یونگ با هنرمندی تمام، نشون میده که چطور یه ارتباط، حتی اگه از روی اجبار شروع بشه، می تونه تبدیل به یه پیوند عمیق بشه. اون ها کم کم شروع می کنن به حرف زدن، به شنیدن، و مهم تر از همه، به درک همدیگه. از اینجا به بعد، داستان رنگ و بوی دیگه ای به خودش می گیره.

افشای گذشته های تاریک: زخم های مشترک

همین که دیوارها فرو می ریزه، هر دو شخصیت شروع می کنن به افشای گذشته های دردناکشون. یو-جونگ از تروماهای دوران کودکی، تعرض ها و حس طرد شدن از خانواده اش میگه که اون رو به سمت خودکشی سوق داده. مون هم از فقر شدید، خشونت بی حد و حصر و یه کودکی دهشتناک حرف می زنه که چطور اون رو تبدیل به یه مجرم کرده. اینجاست که می فهمیم، هر دو قربانی شرایط و اتفاقات ناگوار زندگی شون بودن. زخم های روانی اون ها، هرچند به شیوه های مختلف، ولی عمق مشترکی دارن. این افشاگری ها، باعث میشه که یک حس عمیق همدلی بینشون شکل بگیره، حس اینکه من تو رو می فهمم، چون خودم هم درد کشیدم.

نقش عشق و درک متقابل: امید در لحظات آخر

درست توی همین لحظات افشاگری و درک متقابله که یه جور عشق عمیق و متفاوت بین یو-جونگ و مون شکل می گیره. نه از اون عشق های آتشین و رمانتیک، بلکه یه عشق از جنس فهمیدن، پذیرفتن و حمایت کردن. این ارتباط، برای هر دو نفر تبدیل میشه به تنها منبع امید و معنای زندگی. یو-جونگ یاد می گیره که زندگی هنوز زیبایی هایی داره و میشه با زخم ها زندگی کرد. مون هم در لحظات پایانی عمرش، طعم همدلی و عشق رو می چشه، چیزی که شاید هیچ وقت تجربه اش نکرده بود. اون ها توی این ملاقات ها، زیبایی های پنهان زندگی رو کشف می کنن، حتی توی اوج ناامیدی و نزدیک به مرگ.

در مورد خودم، اگر بخواهم روراست باشم، باید بگویم که افتضاح بودم. برای خودم زندگی می کردم، به اسم عشق یا دوستی، دیگران را به زندگی ام می کشاندم، نه به خاطر خودشان بلکه به خاطر خودم، فقط برای خودم بودم و حتی می خواستم برای خودم بمیرم.

مواجهه با حقیقت تلخ: شمارش معکوس

اما داستان همیشه خوش نیست. عقربه های ساعت بی رحمانه به سمت زمان اجرای حکم اعدام مون پیش میرن. این حقیقت تلخ، سایه ای سنگین روی رابطه اون ها میندازه. هر ملاقات، تبدیل میشه به یه خداحافظی کوچیک، یه لحظه آخر. نویسنده با ظرافت خاصی، نشون میده که چطور این نزدیکی به مرگ، هم دردناکه و هم معنابخش. عشق اون ها، حالا با یه چالش بزرگ تر روبروست: چطور با پایان حتمی یکی از طرفین کنار بیان؟

پایان بندی و تغییر نگرش: تولد دوباره

در نهایت، سرنوشت مون مشخص میشه و این اتفاق، تأثیر عمیق و پایداری روی زندگی یو-جونگ میذاره. کونگ جی یونگ بدون اینکه جزئیات حساس رو لو بده، نشون میده که چطور این رابطه و این تجربه تلخ و شیرین، یو-جونگ رو کاملاً متحول می کنه. اون دیگه اون زن ناامید گذشته نیست؛ بلکه حالا به زندگی نگاه دیگه ای داره، نگاهی پر از امید و معنا. این پایان، تلخه اما با خودش یه حس رستگاری و تولد دوباره برای یکی از شخصیت ها داره و نشون میده که عشق، حتی اگه نتونه مرگ رو به عقب بندازه، می تونه زندگی های زیادی رو نجات بده.

تحلیل شخصیت های اصلی: آینه ای روبروی ما

شخصیت های کتاب اوقات خوش ما اونقدر خوب پرداخت شدن که تا مدت ها توی ذهن آدم می مونن. هر کدومشون یه دنیا حرف برای گفتن دارن و یه تکه از وجودمون رو به چالش می کشن.

یو-جونگ (Yu-jeong): زخم های پنهان، امیدهای تازه

یو-جونگ نماد زخم های روانی پنهانه که پشت یه ظاهر موفق و زندگی مرفه مخفی شده. اون نشون میده که پول و جایگاه اجتماعی، هیچ وقت نمی تونن جای آرامش درونی و حس ارزشمند بودن رو بگیرن. مسیر یو-جونگ از ناامیدی مطلق و تلاش های مکرر برای خودکشی، تا پیدا کردن معنا و امید از طریق یه رابطه غیرمنتظره، واقعاً درگیرکننده و تأثیرگذاره. اون یاد می گیره که بخشش، اول از همه باید از خودش شروع بشه، و میشه با گذشته دردناک کنار اومد و دوباره به زندگی دل بست.

مون (Moona): قربانی جامعه، رستگاری از طریق عشق

مون هم تصویری از یه قربانیه؛ قربانی فقر، خشونت و سیستم قضایی. زندگی اش پر از سختی بوده و این سختی ها، اون رو به سمتی سوق داده که تبدیل به مجرم بشه. اما کونگ جی یونگ نشون میده که حتی توی دل یه مجرم، یه انسان با زخم های عمیق وجود داره که دنبال درک شدنه. مسیر مون از خشم و خشونت به سمت رستگاری و پذیرش سرنوشت از طریق عشق، واقعاً دل آدم رو به درد میاره و در عین حال، یه حس عمیق انسانیت رو بیدار می کنه. مون توی لحظات آخر زندگی اش، عشق رو تجربه می کنه و همین باعث میشه که با آرامش و پذیرش بیشتری با سرنوشت خودش کنار بیاد.

راهبه مونیکا: نماد شفقت و پلی به سوی تحول

راهبه مونیکا، شاید شخصیت اصلی داستان نباشه، اما نقش محوری و حیاتی توی شکل گیری رابطه یو-جونگ و مون داره. اون نماد شفقت بی قید و شرط، بخشش و امیدیه. راهبه مونیکا مثل یه پل عمل می کنه که این دو دنیای متفاوت رو به هم وصل می کنه و زمینه رو برای تحول و التیام زخم های اون ها فراهم می کنه. بدون حضور این راهبه دلسوز، شاید هرگز این دو نفر نمی تونستن همدیگه رو پیدا کنن و این تجربه عمیق رو پشت سر بذارن.

مضامین اصلی و پیام های کلیدی کتاب: حرف هایی که باید شنید

کتاب اوقات خوش ما فقط یه داستان ساده نیست؛ یه دایرةالمعارف از مضامین عمیق انسانیه که حسابی به فکرتون میندازه. بریم سراغ مهم ترین پیام هاش.

عشق به عنوان نیروی حیات بخش: فراتر از مرزهای مرگ

این کتاب نشون میده که عشق و همدلی چقدر می تونه قدرتمند باشه، حتی وقتی با مرگ رودررو میشیم. عشق اینجا یه نیروی حیات بخشه که به زندگی معنا میده، زخم ها رو التیام می بخشه و امید رو زنده نگه می داره. این عشق، از جنس همون عشقی نیست که توی فیلم ها می بینیم، بلکه یه عشق عمیق تره، از جنس درک و پذیرش تمام وجود یه انسان، با همه خوبی ها و بدی هاش.

تروما، زخم های روانی و التیام: عبور از سایه ها

یکی از مهم ترین مضامین کتاب، تاثیر عمیق آسیب های دوران کودکی (تروما) روی زندگی افراد و چگونگی مواجهه با اون هاست. یو-جونگ و مون، هر دو به خاطر تروماهای دوران بچگی شون، حسابی آسیب دیدن. کتاب با ظرافت تمام نشون میده که چطور این زخم ها، اگه درمان نشن، می تونن تمام زندگی یه آدم رو تحت تأثیر قرار بدن. اما در عین حال، یه امید هم میده که میشه با درک متقابل و حمایت، از این سایه ها عبور کرد و راهی برای التیام پیدا کرد.

نقد سیستم قضایی و مجازات اعدام: چالش عدالت

کونگ جی یونگ جسورانه، سیستم قضایی کره جنوبی و به خصوص مفهوم مجازات اعدام رو به چالش می کشه. کتاب سوالات مهمی رو مطرح می کنه: آیا عدالت فقط اجرای قانون به هر قیمتیه؟ آیا اعدام، واقعاً راه حل مناسبیه؟ آیا نباید به گذشته و شرایطی که یه آدم رو به این نقطه رسونده، نگاهی عمیق تر داشت؟ این رمان، یه جورایی دعوتیه برای فکر کردن به انسانیت پشت پرده قوانین و عدالت.

بخشش و رستگاری: آرامش درونی

بخشش، هم برای قربانی و هم برای مجرم، یه مضمون کلیدیه. یو-جونگ باید خودش و گذشته اش رو ببخشه تا بتونه به زندگی ادامه بده. مون هم در لحظات آخر، به یه جور آرامش و رستگاری درونی میرسه که حاصل درک شدن و بخشیدنه. کتاب نشون میده که بخشش، نه فقط به معنای فراموش کردن، بلکه به معنای رها شدن از کینه و دردهای گذشته ست تا بشه با آرامش بیشتری زندگی کرد.

معنای زندگی در مواجهه با مرگ: ارزش لحظه ها

شاید یکی از عمیق ترین پیام های کتاب این باشه که چطور میشه ارزش زندگی رو درست در مواجهه با مرگ درک کرد. وقتی زمان محدود باشه، هر لحظه قیمتی میشه. مون و یو-جونگ، توی لحظات پایانی، از زندگی لذت می برن، چیزهایی رو می بینن که قبلاً براشون بی اهمیت بوده. این کتاب فلسفه نهفته در کشف ارزش زندگی در لحظات زودگذر و درک این موضوع رو که چقدر هر نفس، هر نگاه و هر ارتباطی می تونه ارزشمند باشه، به ما یادآوری می کنه.

تاثیر جامعه بر فرد: ما جزیره های تنها نیستیم

کتاب نشون میده که چطور عوامل اجتماعی، فقر، خشونت و نگاه جامعه می تونن سرنوشت یه آدم رو شکل بدن. مون قربانی شرایط اجتماعیه که اون رو به سمت جرم سوق داده. یو-جونگ هم با وجود زندگی مرفه، به خاطر برخوردهای اجتماعی و تروماهای خانوادگی، به این وضعیت رسیده. این رمان، یه جورایی تلنگر میزنه که همه ما به هم وصلیم و جامعه، مسئولیت بزرگی در قبال افرادش داره.

سبک نگارش و ساختار روایی: هنرمندی کونگ جی یونگ

چیزی که اوقات خوش ما رو خاص می کنه، فقط داستانش نیست، بلکه سبک نگارش کونگ جی یونگ و ساختار روایی هوشمندانه اونه.

کونگ جی یونگ استادی تمام عیار در خلق لحنی احساسیه که مستقیم قلب خواننده رو نشونه می گیره. توصیفاتش دقیق و ملموسن، طوری که انگار داری همه چیز رو می بینی و حس می کنی. دیالوگ هاش هم پر از معنا و تفکرن، نه فقط یه سری رد و بدل ساده حرف، بلکه هر جمله یه لایه عمیق تر داره که شما رو وادار به تأمل می کنه.

یکی از قشنگ ترین بخش های ساختار روایی کتاب، استفاده از روایت های موازیه. نویسنده ماهرانه، گذشته دردناک یو-جونگ و مون رو در کنار هم جلو می بره و نشون میده که چطور مسیرهای زندگی این دو نفر، با وجود تفاوت های ظاهری، از نظر رنج و تروما مشترکاتی عمیق دارن. این کار باعث میشه خواننده هر دو شخصیت رو بهتر درک کنه و باهاشون همذات پنداری کنه. کونگ جی یونگ از زاویه دیدهای مختلف (اول شخص و سوم شخص) استفاده می کنه تا تصویر کامل تری از دنیای درونی و بیرونی شخصیت ها بده.

و اما نکته جالب، ساختار 19 یادداشت آبی و 19 بخشه. هر یادداشت آبی، یه جورایی یه جمله یا فکر الهام بخشه که شروع کننده هر بخشه و به داستان عمق بیشتری میده. این بخش بندی، یه جور ریتم خاص به داستان میده و خواننده رو با خودش همراه می کنه. تعلیق هم توی این رمان بیداد می کنه! مدام دلت می خواد بدونی بعدش چی میشه، سرنوشت این دو نفر چی میشه؟ همین هیجان، باعث میشه کتاب رو نتونی زمین بذاری تا اینکه صفحه آخر رو ورق بزنی.

«اوقات خوش ما» رمانی است که تلخی زندگی و زیبایی عشق را در هم می آمیزد و شما را با سوالات عمیق وجودی تنها می گذارد. کونگ جی یونگ با قلمی قدرتمند، مرزهای ادبیات کره را گسترش داده است.

اقتباس های هنری از کتاب: از کلمات تا تصویر

محبوبیت کتاب اوقات خوش ما اونقدر زیاد بود که خیلی زود سر از دنیای سینما و کمیک درآورد. این نشون میده که چقدر داستانش پتانسیل جهانی شدن رو داشته.

فیلم «پنجشنبه فرمان» (Maundy Thursday – 2006)

سال 2006 بود که یه فیلم سینمایی فوق العاده بر اساس این رمان ساخته شد به اسم «پنجشنبه فرمان» یا Maundy Thursday. این فیلم تونست خیلی خوب روح کتاب رو به تصویر بکشه و مورد تحسین منتقدان و تماشاچی ها قرار گرفت. حتی جایزه بهترین فیلمنامه رو هم از جوایز هنری فیلم چونسا (Chunsa Film Art Awards) دریافت کرد که نشون دهنده کیفیت بالاشه. اگه کتاب رو خوندید و دوست داشتید، دیدن این فیلم هم حتماً بهتون پیشنهاد میشه تا یه بعد دیگه از این داستان رو تجربه کنید.

مانگای ژاپنی «Watashitachi no Shiawase na Jikan»

داستان کتاب حتی به ژاپن هم رسید و اونجا تبدیل به یه مانگا (کمیک ژاپنی) شد به اسم «Watashitachi no Shiawase na Jikan». مانگاها معمولاً طرفدارهای خاص خودشون رو دارن و اینکه یه رمان کره ای تبدیل به مانگای ژاپنی بشه، خودش یه جورایی نشون دهنده قدرت و جذابیت داستانه. این اقتباس ها به جهانی شدن کتاب و رسوندن پیام هاش به مخاطبان بیشتر کمک کردن و باعث شدن که کتاب اوقات خوش ما توی دل فرهنگ های مختلف هم جا باز کنه.

چرا باید این کتاب را بخوانیم؟

شاید بپرسید توی این همه کتابی که هست، چرا باید وقتمون رو بذاریم و کتاب اوقات خوش ما رو بخونیم؟ خب، دلایل زیادی وجود داره که این کتاب رو تبدیل به یه تجربه فراموش نشدنی می کنه:

تجربه ای عمیق از عشق و انسانیت

اگه دنبال یه داستان عشقی متفاوت و انسانی هستید، این کتاب دقیقاً همونیه که می خواید. این عشق از جنس همدلی و درکه، نه فقط هیجانات زودگذر. این داستان به شما نشون میده که چقدر انسان ها می تونن عمیقاً به هم وصل بشن، حتی توی سخت ترین شرایط.

تفکر در مورد سوالات بنیادین زندگی

این کتاب شما رو به فکر فرو می بره، در مورد مرگ، زندگی، عدالت، بخشش و معنای وجود. سوالاتی رو مطرح می کنه که شاید ما هر روز ازشون فرار می کنیم، ولی دونستن جوابشون می تونه دیدگاهمون رو به زندگی تغییر بده. این کتاب یه جورایی یه درس فلسفیه در قالب یه داستان زیبا.

همذات پنداری با زخم های عمیق روحی

شخصیت های یو-جونگ و مون، شاید خیلی دور از ما به نظر برسن، اما زخم های روحی اون ها، حرف دل خیلی از ماهاست. این کتاب بهتون کمک می کنه با دردهای پنهان خودتون روبرو بشید و شاید راهی برای التیام اون ها پیدا کنید. حس درک شدن، خودش یه درمان بزرگه.

الهام گرفتن از قدرت بخشش و امید

با اینکه داستان پر از لحظات تلخه، اما یه کورسوی امید و قدرت بخشش همیشه وجود داره. این کتاب به شما یادآوری می کنه که حتی توی تاریک ترین لحظات هم میشه امید داشت و با بخشش (هم خودمون و هم دیگران) به آرامش رسید.

چالشی برای ذهن و قلب

اگه از اون دسته خواننده ها هستید که دوست دارید کتابی بخونید که هم ذهنتون رو به چالش بکشه و هم قلبتون رو بلرزونه، «اوقات خوش ما» دقیقاً برای شماست. این کتاب تا مدت ها توی ذهنتون می مونه و حسابی درگیرتون می کنه.

نتیجه گیری: آیا عشق می تواند ناجی باشد؟

خب، رسیدیم به سوال اصلیمون که از اول این مقاله باهامون بود: آیا عشق می تواند در مواجهه با مرگ ناجی شما باشد؟ با همه حرف هایی که زدیم و تحلیلی که از کتاب اوقات خوش ما داشتیم، میشه با اطمینان گفت که بله، عشق می تونه ناجی باشه، اما نه به اون معنای فیزیکی که ما شاید فکر کنیم. عشق نمی تونه جلوی مرگ فیزیکی مون رو بگیره، اما قطعاً می تونه ناجی روح، ناجی از انزوا، ناجی از بی معنایی و پوچی زندگی باشه.

توی دنیای این کتاب، عشق بین یو-جونگ و مون، مثل یه فانوس توی تاریکی عمل می کنه. این عشق، به اون ها کمک می کنه که با زخم های عمیقشون روبرو بشن، همدیگه رو درک کنن، و حتی در لحظات آخر، معنای زندگی و ارزش لحظه ها رو بفهمن. یو-جونگ از طریق این ارتباط، از چاه ناامیدی مطلق بیرون میاد و مون، توی لحظات پایانی عمرش، طعم حقیقی انسانیت و آرامش رو می چشه.

پیام اصلی کتاب اینه که عشق، همدلی و درک متقابل، قدرت این رو دارن که حتی تاریک ترین لحظات زندگی رو روشن کنن. اون ها نمی تونن سرنوشت رو تغییر بدن، اما می تونن کیفیت زندگی رو، حتی در مواجهه با پایان حتمی، عمیقاً دگرگون کنن. «اوقات خوش ما» یه دعوت بزرگه برای فکر کردن به ارزش عشق، بخشش، و انسانیت در دنیایی که گاهی خیلی بی رحم به نظر میاد. پس اگه دوست دارید این سفر عمیق و پرمعنا رو تجربه کنید و خودتون جواب این سوال رو پیدا کنید، حتماً سراغ این کتاب برید و اجازه بدید کونگ جی یونگ، شما رو توی این مسیر همراهی کنه. مطمئن باشید پشیمون نمی شید.