نمونه رای طلاق در حق حبس

نمونه رای طلاق در حق حبس به ما نشون میده که آیا زوجه می تونه با حق حبسش طلاق بگیره یا نه. معمولاً اگه صرفاً نفقه پرداخت نشده باشه، دادگاه به راحتی طلاق نمیده. اما اگه این حق حبس باعث بلاتکلیفی طولانی و سختی زندگی (عسر و حرج) بشه، اون موقع اوضاع فرق می کنه و میشه به طلاق امیدوار بود.

سلام به همه اونایی که این روزها درگیر مسائل حقوقی خانواده هستن و می خوان سر از کار حق و حقوق خودشون دربیارن! حتماً اسم حق حبس به گوشتون خورده، مخصوصاً اگه خانم ها بخوان مهریه خودشون رو بگیرن و زندگی مشترک رو شروع نکرده باشن. حالا فرض کنید یک خانم داره از حق حبسش استفاده می کنه، یعنی میگه تا مهریه ام رو کامل نگیرم، وارد زندگی مشترک نمیشم و تمکین نمی کنم. توی این شرایط، اگه مرد نفقه نده یا اصلاً تکلیف زندگی مشخص نباشه، اون خانم می تونه درخواست طلاق بده؟ اینجا دقیقاً همون نقطه ایه که بحث پیچیده میشه و دادگاه ها هم گاهی نظرات متفاوتی دارن. ما اینجا قراره با هم، قدم به قدم، به این موضوع حساس بپردازیم و ببینیم رویه های قضایی چی میگن و چه زمانی میشه از حق حبس برای رسیدن به طلاق استفاده کرد. با ما همراه باشید تا نمونه رای های واقعی رو بررسی کنیم و گره از کار این بلاتکلیفی باز کنیم.

تبیین مفاهیم کلیدی حقوقی

قبل از اینکه بریم سراغ پرونده ها و رای های دادگاه، لازمه چند تا مفهوم حقوقی مهم رو با هم مرور کنیم. اینجوری وقتی بحث از حق حبس یا عسر و حرج میشه، دقیقاً می دونیم داریم درباره چی حرف می زنیم و قضیه برامون شفاف تره.

حق حبس زوجه

فکر کنید عقد کردید، ولی هنوز نرفتید سر خونه و زندگیتون. مهریه هم عندالمطالبه هست، یعنی هر وقت خانم بخواد، آقا باید بده. خب، قانون این اجازه رو به خانم داده که بگه: آقا! تا وقتی مهریه ام رو کامل نگرفتم، وارد زندگی مشترک نمیشم و وظایف زناشویی رو انجام نمیدم. این میشه حق حبس. ماده ۱۰۸۵ قانون مدنی دقیقاً همین رو میگه. شرط اصلی برای استفاده از این حق اینه که مهریه حال باشه، یعنی بشه همین الان اون رو درخواست کرد و البته مهمتر اینکه خانم غیر مدخوله باشه، یعنی هنوز با آقا رابطه زناشویی برقرار نکرده باشه. اگه یک بار رابطه زناشویی انجام بشه، دیگه خانم نمی تونه از حق حبس استفاده کنه، حتی اگه مهریه اش رو نگرفته باشه.

نفقه

نفقه، همون خرج و مخارج زندگیه که شرع و قانون به عهده مرد گذاشته. یعنی مرد باید هزینه خورد و خوراک، پوشاک، مسکن، درمان و هر چیزی که برای زندگی زن لازم و عرفیه رو تامین کنه. این تکلیف وقتی به گردن مرده که زن تمکین می کنه. تمکین یعنی زن وظایف زناشویی خودش رو انجام بده و در خونه مرد حضور داشته باشه. حالا اگه زن از حق حبسش استفاده کنه و تمکین نکنه، باز هم مرد باید نفقه بده؟ این سوالیه که خودش باعث کلی بحث و چالش شده و در ادامه بهش می پردازیم.

عسر و حرج

شاید شنیده باشید که خانم ها می تونن وقتی زندگیشون خیلی سخت شده (عسر و حرج)، درخواست طلاق بدن. عسر و حرج یعنی شرایطی که ادامه زندگی برای زن غیرقابل تحمل و طاقت فرسا میشه. ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی این رو تعریف کرده. مصادیق عسر و حرج خیلی گسترده است؛ از کتک زدن و بدرفتاری مرد گرفته تا اعتیاد، زندان رفتن، یا حتی بلاتکلیفی طولانی مدت. برای طلاق به دلیل عسر و حرج، زن باید بتونه این سختی رو برای دادگاه ثابت کنه. اینجا نقطه اصلی بحث ماست: آیا بلاتکلیفی ناشی از حق حبس هم می تونه عسر و حرج حساب بشه؟

بررسی رویکرد اول: عدم پذیرش طلاق به دلیل عدم پرداخت نفقه در زمان اعمال حق حبس

خب، بریم سراغ اولین رویکردی که دادگاه ها گاهی اوقات دارن. فرض کنید خانمی ازدواج کرده، ولی چون مهریه اش رو نگرفته، از حق حبسش استفاده می کنه و میگه تا مهریه ام رو کامل نگیرم، تمکین نمی کنم. در این شرایط، مرد هم طبیعتاً نفقه پرداخت نمی کنه. حالا خانم می ره دادخواست طلاق میده و دلیلش رو عدم پرداخت نفقه اعلام می کنه. اما دادگاه ممکنه به این راحتی با طلاق موافقت نکنه.

خلاصه پرونده (مشابه محتوای رقیب ۱)

یک خانمی به نام س.ص. با وکیلش، از آقای م.خ. شکایت می کنه و درخواست گواهی عدم امکان سازش (یعنی همون طلاق) میده. دلیلش هم اینه که شوهرش نفقه نمی ده. دادگاه بررسی می کنه و می بینه که خانم س.ص. داره از حق حبسش استفاده می کنه، یعنی هنوز وارد زندگی مشترک نشده و تمکین نکرده. خب، در این شرایط، آیا آقای م.خ. واقعاً تکلیف داره نفقه بده و آیا عدم پرداخت نفقه می تونه دلیل طلاق باشه؟

استدلال دادگاه بدوی و تجدیدنظر

دادگاه بدوی و بعدش دادگاه تجدیدنظر، به این نتیجه می رسن که درخواست طلاق خانم س.ص. قابل قبول نیست و ردش می کنن. استدلالشون هم اینه:

• عدم تحقق زندگی مشترک: تا حالا هیچ زندگی مشترکی بین این زوجین نبوده و اصلاً زیر یک سقف نرفتن. رابطه زناشویی هم برقرار نشده.
• فلسفه نفقه و شروط ضمن عقد: قانونگذار یا شروط ضمن عقد، وقتی عدم پرداخت نفقه رو دلیل طلاق دونسته، منظورش این بوده که اگه مرد نفقه نده و این باعث آزار و اذیت زن بشه و زندگی مشترک رو مختل کنه، اون موقع زن حق طلاق داشته باشه. اما وقتی اصلاً زندگی مشترکی شروع نشده، چطور میشه گفت عدم پرداخت نفقه باعث مختل شدن زندگی شده؟
• عدم تحقق عسر و حرج: دادگاه معتقده که در این شرایط، عسر و حرج به معنی عام و کلی خودش اتفاق نیفتاده. یعنی صرف اینکه مرد نفقه نداده، وقتی زن تمکین نکرده و زندگی مشترکی هم نیست، نمی تونه سختی و مشقت غیرقابل تحمل برای زن ایجاد کنه.
• وحدت ملاک با عدم محکومیت کیفری ترک نفقه: دادگاه حتی به رای وحدت رویه ای اشاره می کنه که میگه اگه زن از حق حبس استفاده کنه و تمکین نکنه، مرد اگه نفقه نده، از نظر کیفری مجرم نیست. یعنی جرم ترک انفاق اتفاق نمی افته. پس اگه جرم نیست، چطور می تونه دلیل طلاق مدنی باشه؟ این نشون میده که دادگاه ها در این شرایط خاص، نفقه رو به نوعی مرتبط با تمکین می دونن.

نتیجه این رویکرد اینه که دادگاه، چون عسر و حرج رو محقق نمی دونه و شرط ضمن عقد (اگر هم باشه) رو در این شرایط ناکارآمد می بینه، حکم به بطلان دعوای طلاق میده. یعنی میگه خانم نمی تونه به این دلیل طلاق بگیره.

نکته حقوقی این رویکرد

خلاصه و مغز کلام در این رویکرد اینه که صرفِ اینکه مرد توی دوره اعمال حق حبس توسط زن، نفقه نده، به تنهایی نمی تونه دلیل موجهی برای طلاق از طرف زن باشه. دادگاه میگه وقتی زندگی مشترکی شروع نشده و زن هم تمکین نکرده، عدم پرداخت نفقه نمی تونه اون عسر و حرج یا تخلف از شرط ضمن عقد رو که برای طلاق نیازه، ایجاد کنه. انگار دادگاه می خواد بگه، در این شرایط، مسئولیت اصلی شروع زندگی به عهده زن نیست (چون حق حبس داره)، پس آسیب جدی از عدم نفقه متوجهش نمیشه.

بررسی رویکرد دوم: پذیرش طلاق به دلیل بلاتکلیفی زوجه ناشی از حق حبس به عنوان مصداق عسر و حرج

حالا بریم سراغ یک رویه دیگه، رویه ای که کمی متفاوت و البته به نظر خیلی ها، عادلانه تره. اینجا دیگه بحث فقط سر نفقه نیست؛ بحث سر یک بلاتکلیفی طولانی مدته که می تونه واقعاً زندگی یک نفر رو تحت الشعاع قرار بده و باعث عسر و حرج بشه.

خلاصه پرونده (مشابه محتوای رقیب ۲)

خانمی به نام ش.ا. دادخواستی برای طلاق تقدیم می کنه و دلایل مختلفی رو عنوان می کنه، از جمله ترک انفاق. ایشون هم مثل مورد قبلی، از حق حبس خودش استفاده می کنه و ثابت می کنه که غیر مدخوله است. اما اینجا یک مشکل بزرگ پیش میاد: شوهرش، آقای ه.ف.، اعلام می کنه که توانایی پرداخت یکجای مهریه (که ۶۰۰ سکه بهار آزادی بوده) رو نداره. این وضعیت باعث میشه که خانم ش.ا. مدت طولانی در یک بلاتکلیفی محض قرار بگیره؛ نه می تونه مهریه اش رو بگیره، نه می تونه زندگی مشترک رو شروع کنه و نه می تونه جدا بشه و بره دنبال زندگیش. پرونده در دادگاه بدوی و تجدیدنظر رد میشه، چون دلایل رو برای طلاق کافی نمی دونن. اما خانم ش.ا. تسلیم نمیشه و پرونده رو می فرسته دیوان عالی کشور.

استدلال دیوان عالی کشور (نقطه عطف محتوا)

اینجاست که دیوان عالی کشور وارد عمل میشه و یک رای مهم و کلیدی صادر می کنه. دیوان عالی کشور، با یک نگاه عمیق تر و حمایتی تر، رای دادگاه های پایین تر رو نقض می کنه. استدلال دیوان عالی کشور چیه؟

1. تایید حق حبس: دیوان هم حق حبس رو به عنوان یک حق کاملاً شرعی و قانونی برای زن تایید می کنه. یعنی میگه زوجه حق داره تا مهریه اش رو نگرفته، تمکین نکنه.
2. تشخیص بلاتکلیفی طولانی مدت به عنوان عسر و حرج: اینجا همون نقطه اصلیه. دیوان میگه وقتی مرد توانایی پرداخت مهریه رو به صورت یکجا نداره و زن مدت های طولانی در این حالت بلاتکلیفی می مونه، این وضعیت مصداق عسر و حرج هست. یعنی این بلاتکلیفی، یک سختی و مشقت غیرقابل تحمل برای زن ایجاد می کنه. زن نه متاهله و نه مجرد، نه می تونه زندگی خودش رو شروع کنه و نه می تونه از این زندگی بلاتکلیف بیرون بیاد.
3. استناد به آیه ۱۲۹ سوره نساء: دیوان حتی به یک آیه قرآنی هم استناد می کنه که میگه: «وَلَنْ تَسْتَطِيعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّسَاءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ ۖ فَلَا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۚ» (یعنی هرگز نمی توانید میان زنان، عدالت کامل برقرار کنید هر چند بکوشید؛ پس یکسره به یک سو متمایل نشوید که آن دیگری را مانند زن آویزان (بلاتکلیف) رها کنید). این آیه تاکید می کنه که رها کردن زن در حالت بلاتکلیفی مذمومه و دیوان عالی کشور از این آیه برای توجیه عسر و حرج ناشی از بلاتکلیفی زن در حق حبس، استفاده می کنه.
4. نقض دادنامه و ارجاع پرونده: با این استدلال ها، دیوان عالی کشور رای دادگاه تجدیدنظر رو نقض می کنه و پرونده رو می فرسته به یک شعبه هم عرض دیگه تا دوباره بررسی بشه و این بار حکم طلاق صادر بشه.

دیوان عالی کشور با یک نگاه عمیق و حمایتی، بلاتکلیفی طولانی مدت زوجه به دلیل عدم توانایی زوج در پرداخت یکجای مهریه را، حتی در صورت اعمال حق حبس، مصداق بارز عسر و حرج می داند و آن را مغایر با آموزه های شرعی می شمارد.

اهمیت این رای دیوان عالی کشور

این رای دیوان عالی کشور واقعاً مهمه، چون:

• ایجاد رویه قضایی جدید: این رای یک مسیر جدید رو جلوی دادگاه ها میذاره و میگه که عسر و حرج فقط کتک زدن و ندادن خرجی نیست؛ بلاتکلیفی هم می تونه عسر و حرج باشه.
• تفسیر حمایتی از حقوق زوجه: این رای از حقوق خانم ها در شرایطی که نه می تونن زندگی کنن و نه می تونن جدا بشن، حمایت می کنه و مانع از سوءاستفاده یا بی پروایی مرد میشه.
• حمایت از حقوق بلاتکلیف: این رای نشون میده که قانون نمی خواد یک نفر رو برای مدت طولانی در یک برزخ حقوقی نگه داره. زندگی باید تکلیف مشخصی داشته باشه.

تحلیل مقایسه ای و تبیین تمایزات کلیدی آراء

حالا که دو تا رویکرد رو دیدیم، وقتشه که این دو تا رو کنار هم بذاریم و تفاوت های کلیدیشون رو بفهمیم. اینجوری متوجه میشیم که مرز بین قبول نشدن طلاق و قبول شدن طلاق در شرایط حق حبس کجاست و چه چیزهایی باعث میشه نتیجه پرونده فرق کنه.

تفاوت اصلی: تفکیک میان صرف عدم پرداخت نفقه و بلاتکلیفی طولانی مدت

شاید فکر کنید هر دو مورد درباره عدم پرداخت پول توسط مرده، ولی دادگاه ها (مخصوصاً دیوان عالی کشور) این دو تا رو خیلی از هم جدا می کنن:

1. صرف عدم پرداخت نفقه در زمان حق حبس: توی رویکرد اول دیدیم که اگه زوجه فقط به خاطر اینکه مرد نفقه نداده درخواست طلاق بده، احتمالاً دادگاه قبول نمی کنه. دلیلش اینه که دادگاه میگه وقتی زندگی مشترکی شروع نشده و تمکین هم صورت نگرفته، عدم پرداخت نفقه به تنهایی باعث اون عسر و حرجی که قانون برای طلاق میگه، نمیشه. اینجا تمرکز روی شروع نشدن زندگی مشترک و فقدان تمکین هست.
2. بلاتکلیفی طولانی مدت و نامعلوم زوجه ناشی از عدم پرداخت مهریه و اعمال حق حبس: اما توی رویکرد دوم که دیوان عالی کشور داشت، قضیه فرق می کنه. اینجا مشکل فقط نفقه نیست. مشکل اینه که زن از حق قانونی خودش (حق حبس) استفاده کرده، اما مرد مهریه رو نمی ده (شاید توانایی نداره). این باعث میشه زن برای مدت خیلی طولانی توی یک وضعیت بلاتکلیف گیر کنه. نه می تونه ادامه بده، نه می تونه تمومش کنه. دیوان عالی کشور این بلاتکلیفی طولانی رو خودش یک عسر و حرج می دونه، چون زن رو کالمعلقه یا مثل زن آویزان رها کرده.

نقش وجود یا عدم وجود زندگی مشترک و طول مدت بلاتکلیفی در تشخیص عسر و حرج

پس میتونیم بگیم دو تا عامل خیلی مهم توی این پرونده ها نقش دارن:

• زندگی مشترک: اگه زندگی مشترک شروع نشده باشه، دادگاه ها معمولاً سخت گیرانه تر به بحث نفقه نگاه می کنن.
• طول مدت بلاتکلیفی: این فاکتور واقعاً تعیین کننده است. یک هفته یا یک ماه بلاتکلیفی شاید عسر و حرج نباشه، اما چند سال بلاتکلیفی قطعاً می تونه این وضعیت رو ایجاد کنه. هرچه این مدت طولانی تر و نامعلوم تر باشه، شانس اینکه دادگاه اون رو مصداق عسر و حرج بدونه، بیشتره.

تفسیر گسترده تر دیوان عالی کشور از عسر و حرج برای حمایت از زوجه

نکته آخر اینکه، دیوان عالی کشور یک جورایی دامنه عسر و حرج رو توی این پرونده ها گسترده تر تفسیر کرده. یعنی فقط به مصادیق سنتی مثل ضرب و شتم یا ترک نفقه (در شرایط عادی) بسنده نکرده، بلکه یک مصداق جدید رو هم در نظر گرفته: بلاتکلیفی طولانی و نامعلوم. این تفسیر کمک می کنه تا زنانی که در این شرایط گیر افتادن، بتونن راهی برای خروج از این وضعیت پیدا کنن و حقوقشون حفظ بشه.

نکات حقوقی و راهبردهای عملی برای طرفین و وکلا

خب، تا اینجا با جنبه های حقوقی و تفاوت دیدگاه ها آشنا شدیم. حالا بریم سراغ بخش عملی قضیه. اگه شما هم درگیر چنین پرونده ای هستید، چه به عنوان زن و چه به عنوان مرد، یا حتی اگه وکیل هستید، دونستن این نکات و راهبردها می تونه بهتون کمک بزرگی کنه.

برای زوجه (خانم)

اگه شما خانمی هستید که دارید از حق حبس استفاده می کنید و به فکر طلاق هستید، این توصیه ها رو جدی بگیرید:

• اثبات دقیق غیر مدخوله بودن و اعمال صحیح حق حبس: اول و مهم تر از همه، باید ثابت کنید که تا الان رابطه زناشویی با همسرتون نداشتید و اصلاً دخول صورت نگرفته. این مورد رو باید با معرفی به پزشکی قانونی و مدارک دیگه اثبات کنید. همچنین، باید نشون بدید که درخواست مهریه دادید و به درستی از حق حبس خودتون استفاده کردید.
• ضرورت مستندسازی تلاش ها برای دریافت مهریه: هر کاری که برای گرفتن مهریه تون کردید، از جمله فرستادن اظهارنامه، تشکیل پرونده مطالبه مهریه، یا هر مکاتبه و درخواست رسمی دیگه رو حتماً مستندسازی کنید. این مدارک نشون میده که شما فعال بودید و بلاتکلیفی به خاطر شما نبوده.
• اثبات بلاتکلیفی طولانی مدت و نامعلوم: تمرکز اصلی شما در دادگاه باید روی اثبات این باشه که به خاطر عدم توانایی همسر در پرداخت مهریه، برای مدت طولانی و نامعلوم در وضعیت بلاتکلیفی قرار گرفتید. مدت زمان این بلاتکلیفی، خیلی مهمه. نشون بدید که این وضعیت چقدر به زندگی عادی شما آسیب زده.
• جمع آوری ادله دیگر عسر و حرج (در صورت وجود): اگه غیر از بلاتکلیفی، دلایل دیگه‌ای هم برای عسر و حرج دارید (مثلاً بدرفتاری، سوءسابقه، یا هرچیزی که زندگی رو برای شما سخت می کنه)، حتماً اونها رو هم جمع آوری و به دادگاه ارائه بدید. هرچه دلایلتون برای عسر و حرج بیشتر و قوی تر باشه، شانس موفقیتتون بالاتر میره.

برای زوج (آقا)

اگه شما آقا هستید و همسرتون از حق حبس استفاده کرده و حالا درخواست طلاق داده، این نکات به کارتون میاد:

• تلاش برای پرداخت مهریه (حتی اقساطی): بهترین راه برای شما اینه که سعی کنید مهریه رو پرداخت کنید تا حق حبس از بین بره. اگه توانایی پرداخت یکجا رو ندارید، حتماً دادخواست اعسار از پرداخت مهریه بدید و تقاضای تقسیط مهریه رو مطرح کنید. با این کار، نشون میدید که قصد حل مشکل رو دارید و نمی خواید همسرتون رو بلاتکلیف بذارید.
• امکان ارائه دادخواست اعسار: ارائه دادخواست اعسار و درخواست تقسیط مهریه، نه تنها از بلاتکلیفی جلوگیری می کنه، بلکه میتونه نشون بده که شما قصد اذیت کردن همسر رو ندارید و فقط توانایی پرداخت ندارید. این خودش یک دفاع موثر در برابر ادعای عسر و حرج ناشی از بلاتکلیفیه.
• تلاش برای اثبات تمکین یا عدم وجود شرایط حق حبس: اگه فکر می کنید همسرتون واقعاً از حق حبس استفاده نکرده یا شرایط استفاده از حق حبس (مثل غیر مدخوله بودن) رو نداشته، باید این موضوع رو در دادگاه اثبات کنید. مثلاً اگه دخول صورت گرفته، مدارک و شواهدی برای اثباتش ارائه بدید. البته این کار دشواره و معمولاً با قسم و سایر ادله اثبات میشه.

برای وکلا

همکاران عزیز وکیل، این موارد رو در نظر داشته باشید:

• ضرورت شناخت دقیق تمایزات رویه های قضایی: با توجه به تفاوت آراء، شما باید پرونده موکلتون رو به دقت بررسی کنید و ببینید آیا مورد از جنس صرف عدم پرداخت نفقه است یا بلاتکلیفی طولانی مدت ناشی از عدم پرداخت مهریه. استدلال ها و مدارک مورد نیاز برای هرکدام متفاوته.
• توجه به جزئیات پرونده و مستندات: هیچ جزئیاتی رو دست کم نگیرید. تاریخ ها، مکاتبات، اظهارنامه ها، گواهی های پزشکی قانونی و هر مدرک دیگه‌ای می تونه در تغییر نتیجه پرونده موثر باشه.
• استناد به آرای دیوان عالی کشور در موارد مشابه: اگه پرونده شما شباهت زیادی به موردی داره که دیوان عالی کشور در آن حکم طلاق را به دلیل بلاتکلیفی ناشی از حق حبس صادر کرده، حتماً و حتماً به اون رای استناد کنید. رای دیوان عالی کشور برای دادگاه های پایین تر یک الگو و راهنماست و می تونه مسیر پرونده شما رو تغییر بده.

نتیجه گیری

مسئله طلاق در شرایطی که زوجه از حق حبس خودش استفاده کرده، همونطور که دیدیم، یکی از پیچیده ترین و حساس ترین موضوعات تو دادگاه های خانواده است. اینجا دیگه فقط بحث مهریه و نفقه نیست؛ پای حقوق اساسی یک انسان برای تعیین تکلیف زندگی اش در میونه. دیدیم که اگه صرفاً به خاطر عدم پرداخت نفقه (در شرایطی که زندگی مشترک شروع نشده) درخواست طلاق بدید، ممکنه دادگاه حرفتون رو قبول نکنه و بگه عسر و حرجی پیش نیومده. اما اگه همین استفاده از حق حبس، به خاطر ناتوانی زوج در پرداخت مهریه، منجر به یک بلاتکلیفی طولانی و طاقت فرسا بشه، اون موقع دیوان عالی کشور این رو مصداق عسر و حرج می دونه و راه رو برای طلاق باز می کنه. این تفاوت ظریف اما مهم، نشون میده که چقدر ریزبین بودن در مسائل حقوقی مهمه.

به یاد داشته باشید که هر پرونده ای شرایط خاص خودش رو داره و هیچ دو پرونده ای کاملاً مثل هم نیستن. بنابراین، اگه با چنین شرایطی روبرو هستید، بهترین کار اینه که حتماً با یک وکیل متخصص تو این زمینه مشورت کنید. یک وکیل خوب می تونه با تحلیل دقیق پرونده شما، جمع آوری مستندات لازم و استناد به آرای صحیح، مسیر قانونی روشنی رو براتون ترسیم کنه و از حقوق شما به بهترین شکل دفاع کنه. در نهایت، هدف قانون اینه که هیچ کسی برای مدت طولانی در بلاتکلیفی نمونه و بتونه تکلیف زندگی خودش رو روشن کنه.