شراب خوردن حرام است

بله، شراب خوردن حرام است و این حکمی قطعی و بدون هیچ اما و اگری در دین مبین اسلام به حساب می آید. این تحریم صریحاً در آیات نورانی قرآن کریم و فرمایشات گهربار پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و ائمه اطهار (علیهم السلام) آمده است. این حکم نه فقط یک ممنوعیت خشک و خالی، بلکه یک دستور الهی با حکمت های عمیق معنوی، جسمی و اجتماعی است که هدفش حفظ سلامت و سعادت انسان ها در دنیا و آخرت است. خیلی از ما شاید سوال داشته باشیم که «چرا شراب حرام است؟» یا «فلسفه تحریم شراب چیست؟» در این مقاله می خواهیم با هم قدم به قدم، از دل قرآن و روایات تا یافته های علمی، به این سوالات جواب بدیم و ببینیم چرا این گناه، اینقدر مهم شمرده شده و چطور زندگی ما رو تحت تاثیر قرار می ده.

مفهوم خمر و شراب از دیدگاه اسلام؛ قصه چیست؟

قبل از اینکه بریم سراغ آیات و روایات، خوبه که اول تکلیفمون رو با واژه های خمر و شراب روشن کنیم. توی زبان عربی، خمر از ریشه خَمَرَ میاد که به معنی پوشاندن و پنهان کردنه. مثلاً به چیزی که عقل رو می پوشونه و مستی میاره، می گن خمر. حالا این شامل هر نوع نوشیدنی ای میشه که خاصیت مست کننده داره، فرق هم نمی کنه از انگور درست شده باشه، جو باشه، خرما باشه یا هر چیز دیگه. هرچیزی که عقل رو زائل کنه و مستی بیاره، از دید اسلام خمر محسوب میشه و حکم حرمت شامل حالش میشه.

پس وقتی حرف از حرمت خمر در اسلام یا مشروبات الکلی در اسلام می زنیم، داریم درباره همه نوشیدنی هایی صحبت می کنیم که باعث میشن آدم هوشیاریش رو از دست بده و کنترل رفتار و گفتارش رو نداشته باشه. اسلام به ریشه و ماهیت مست کننده بودن توجه داره، نه به اسم و رسمش یا اینکه از چی درست شده. این یک نکته خیلی مهمه که باید همیشه توی ذهنمون باشه.

سیر تحریم شراب در قرآن کریم: آیات و دلایل قطعی

خداوند مهربان، برای اینکه بنده هاش رو به مسیر درست هدایت کنه، معمولاً احکام رو به صورت تدریجی و با حکمت خاصی ابلاغ کرده. تحریم شراب هم از این قاعده مستثنی نیست و توی قرآن کریم توی چند مرحله بهش اشاره شده تا مردم کم کم آماده پذیرش این حکم بشن و به یکباره شوکه نشن. بیایید با هم ببینیم حرمت شراب در قرآن چطور و طی چه مراحلی مطرح شده.

الف) مرحله اول: اشاره به مضر بودن و گناه بزرگ (آیه ۲۱۹ سوره بقره)

اولین جایی که توی قرآن به خمر اشاره شده، آیه ۲۱۹ سوره بقره است. خداوند متعال می فرمایند:

«یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ قُلْ فِیهِما إِثْمٌ کَبِیرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَکْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما…»

یعنی: «از تو درباره شراب و قمار می پرسند، بگو: در آن دو گناه بزرگی است، و سودهایی (هم) برای مردم دارد؛ اما گناهشان از سودشان بزرگتر است.» اینجا هنوز حکم تحریم کامل و قطعی نیامده، ولی خداوند با ظرافت خاصی به ضررهای بزرگ شراب و قمار اشاره کرده و گفته که گناهشون خیلی بزرگتر از منافع زودگذرشونه. این آیه، یک هشدار جدی بود برای جامعه اون زمان که با شراب و قمار خو گرفته بودند و بهشون فهموند که راهی که دارن میرن، پر از گناه و ضرره.

ب) مرحله دوم: نهی از نوشیدن در حالت نماز (آیه ۴۳ سوره نساء)

قدم بعدی، یک ممنوعیت جزئی تر اما مهم بود. توی آیه ۴۳ سوره نساء، خداوند می فرمایند:

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَ أَنْتُمْ سُکَارَىٰ حَتَّىٰ تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ…»

به این معنی که: «ای کسانی که ایمان آورده اید، در حال مستی به نماز نزدیک نشوید، تا بدانید چه می گویید.» این آیه خیلی هوشمندانه عمل کرده. نماز، ستون دینه و مومن باید با هوشیاری کامل و حضور قلب به سمت خدا بره. وقتی گفته میشه در حال مستی نماز نخونید، یعنی حداقل برای چند نوبت نماز، باید از شراب دوری کرد. این خودش یک تمرین عالی بود برای ترک تدریجی و کامل شراب، و کم کم مردم رو با این ایده که مستی خوب نیست آشنا کرد.

ج) مرحله سوم: تحریم قاطع و ابدی (آیات ۹۰ و ۹۱ سوره مائده)

و بالاخره، نوبت به حکم نهایی و قاطع رسید. توی آیات ۹۰ و ۹۱ سوره مائده، خداوند دیگه هیچ جای شکی باقی نمی گذاره:

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ وَ الْأَنْصَابُ وَ الْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ * إِنَّمَا یُرِیدُ الشَّیْطَانُ أَنْ یُوقِعَ بَیْنَکُمُ الْعَدَاوَةَ وَ الْبَغْضَاءَ فِی الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ وَ یَصُدَّکُمْ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلَاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ»

یعنی: «ای کسانی که ایمان آورده اید، همانا شراب، قمار، بت ها و تیرهای قرعه (که وسیله فالگیری است) پلید و از عمل شیطان است، پس از آن ها دوری کنید تا رستگار شوید. * همانا شیطان می خواهد با شراب و قمار، میان شما دشمنی و کینه ایجاد کند و شما را از یاد خدا و از نماز بازدارد. پس آیا شما دست برمی دارید؟» این آیات دیگه تکلیف رو روشن کردن. رجس من عمل الشیطان یعنی پلیدی و کار شیطانی، و فاجتنبوه یعنی پس از آن دوری کنید. این اجتناب یک حکم قطعی و ابدی رو نشون میده. دلیلش هم واضحه: شیطان میخواد با این کارها بین مردم دشمنی بندازه و اونها رو از یاد خدا و نماز دور کنه. خب، با این توضیحات، دیگه هیچ شکی توی حکم نوشیدن الکل و شراب خوردن حرام است باقی نمی مونه.

د) استدلال از آیات دیگر (با تکیه بر پاسخ امام کاظم (ع))

بعضی وقت ها، ممکنه باز هم آدم هایی پیدا بشن که بخوان توی این حکم تردید ایجاد کنن و بگن شراب صریحاً حرام نشده، بلکه فقط ازش نهی شده. اما ائمه اطهار (علیهم السلام) با علم لدنی خودشون، به زیبایی تمام، این شبهات رو از بین بردن. یکی از معروف ترین این موارد، پاسخ امام کاظم (علیه السلام) به خلیفه عباسی مهدیه که توی محتوای رقیب هم بهش اشاره شده بود.

داستان از این قراره که «علی بن یقطین» نقل می کنه: «مهدی، خلیفه عباسی از امام کاظم (علیه السلام) پرسید: آیا شراب در قرآن حرام شده است؟ مردم می گویند نهی شده اما حرام نشده است. امام فرمود: بله، شراب در کتاب خدا حرام است. مهدی عباسی پرسید در کدام آیه؟»

امام کاظم (علیه السلام) در جواب فرمودند: «این آیه: إِنَّما حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْیَ بِغَیْرِ الْحَقِ …؛ بگو: پروردگارم فقط کارهاى زشت را چه آشکارش باشد و چه پنهانش و گناه «اثم» و تعدى ناحق را حرام کرده است.»

حالا خوب دقت کنید به ادامه پاسخ امام که چقدر زیبا و دقیق هست: «اما منظور قرآن از کارهاى زشتِ ظاهر (ما ظَهَرَ مِنْها) عبارت است از زناى آشکارا که پرچم نصب کنند، چنانچه زنهای بدکاره در جاهلیت پرچم می زدند. منظور از کارهای ناشایست باطنی (وَ ما بَطَنَ)، ازدواج با زن پدر است، زیرا قبل از بعثت پیغمبر وقتی شخصی می مرد و زن از او باقی می ماند، پسرش با او ازدواج می کرد اگر آن زن مادر خودش نبود؛ خداوند این کار را حرام کرد.»

و در ادامه، امام به اصل مطلب می رسند: «اما الْإِثْمَ (گناه) که در این آیه نام برده شده، همان شراب است که خداوند در آیه دیگر می فرماید: یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ قُلْ فِیهِما إِثْمٌ کَبِیرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ؛ از تو راجع به شراب و قمار می پرسند، بگو در این دو، گناه (اثم) بزرگی است برای مردم نیز منفعتی هم دارد (219 بقره). اثم و گناه در قرآن همان شراب و قمار است که گناه آن دو، بزرگ است چنانچه خداوند فرموده است.»

دیدید چقدر زیبا امام کاظم و حرمت شراب رو با استناد به آیات قرآن کریم اثبات کردند؟ اینجاست که دیگه هیچ شک و شبهه ای باقی نمی مونه که شراب خوردن حرام است و دلیلش رو هم خود قرآن به وضوح بیان کرده.

حرمت شراب در احادیث و روایات ائمه اطهار (علیهم السلام) و پیامبر (ص)

علاوه بر آیات قرآن، در گنجینه پربار احادیث و روایات هم پر از توصیه های ائمه اطهار (علیهم السلام) و پیامبر اکرم (ص) در مورد حرمت شراب در اسلام و مذمت شدید شراب خواری هست. این روایات، نه تنها حکم رو تایید می کنن، بلکه پیامدهای وحشتناک این گناه رو هم برای ما روشن می کنن تا ازش دوری کنیم.

احادیث متعدد در مورد مذمت و حرمت شراب خواری

پیامبر اکرم (ص) و ائمه معصومین (علیهم السلام) بارها و بارها به این نکته اشاره کردن که شراب، ریشه و مادر همه بدی هاست. مثلاً در روایات داریم که شراب رو امّ الفساد یا مادر گناهان معرفی کردن. چرا؟ چون وقتی عقل آدم با مستی زایل میشه، دیگه هیچ مانعی برای انجام گناه های دیگه وجود نداره و آدم ممکنه دست به هر کار زشتی بزنه. اینجاست که می فهمیم گناه شراب خواری چقدر می تونه عمیق و مخرب باشه و چقدر روی زندگی فرد و جامعه اثر میذاره.

لعن شراب خوار و عقوبت های اخروی

روایات زیادی هست که میگه شراب خوار مورد لعن و نفرین خدا، پیامبران و مومنین قرار می گیره. این لعن، نشونه شدت انزجار الهی از این گناهه. فکرشو بکنید، چقدر باید یک کار بد باشه که خدا و همه پاکان اون رو لعنت کنن! همینطور، در مورد عقوبت های اخروی شراب خواران هم احادیث زیادی وجود داره که به عذاب های سختی که در انتظار این افراد هست، اشاره میکنه. اینها همه برای اینه که ما رو از دامن این گناه بزرگ نجات بدن.

امام صادق (ع) می فرمایند: «کسی که یک جرعه شراب بیاشامد، خدا و پیغمبران و مؤمنین او را لعنت می کنند، اگر به مقداری بخورد که مست شود، روح ایمان از او دور می شود و به جایش روح کثیف شیطانی جایگزین می گردد، پس نماز را ترک می کند و ملائکه او را سرزنش می کنند و خدای تعالی او را خطاب می کند: «ای بنده من کافر شدی، بدا به حال تو». پس امام فرمود: «بدا به حالش، بدا به حالش، به خدا سوگند یک سرزنش الهی از هزار سال عذاب سخت تر است». این حدیث نشون میده که شراب خوردن حرام است و چقدر گناه بزرگیه.

پیامدهای معنوی و دینی شراب خواری

تا اینجا دیدیم که حرمت شراب در اسلام چقدر قاطعانه است. حالا می خوایم به سراغ پیامدهای معنوی و دینی این گناه بریم که شاید از پیامدهای جسمی هم مهم تر باشه، چون روح و قلب ما رو نشونه میگیره. یکی از سوالات رایجی که در مورد شراب خوردن حرام است مطرح میشه، همین موضوع نماز هست.

الف) بررسی شبهه چرا نماز شراب خوار تا چهل روز قبول نیست؟

شاید شنیده باشید که میگن: «نماز شراب خوار چهل روز قبول نیست». این جمله خیلی اوقات باعث سوءتفاهم میشه. بعضی ها فکر می کنن یعنی اگه کسی شراب خورد، دیگه تا چهل روز لازم نیست نماز بخونه یا نمازش باطله. اما اصلا اینطور نیست و این یک اشتباه بزرگه!

مفهوم صحیح عدم قبولی اینه که نماز از گردن فرد ساقط نمیشه و وجوبش پابرجاست، نمازش هم از نظر ظاهری درسته و با خوندنش، عذاب ترک نماز رو متحمل نمیشه. اما فیض معنوی، پاداش و برکتی که نماز برای روح آدم میاره، تا چهل روز از بین میره. مثل این می مونه که شما یک هدیه می برید پیش یک آدم بزرگ، ولی اون هدیه رو ازتون قبول نمی کنه. شما هدیه رو بردید، زحمت کشیدید، ولی نتیجه ای که می خواستید رو نگرفتید.

حالا چرا چهل روز؟ امام رضا (علیه السلام) در روایتی زیبا به «حسین بن خالد» توضیح می دهند: «خداوند خلقت انسان را مقدر و معین فرموده است. وقتی نطفه انسان در رحم مادر قرار می گیرد، ۴۰ روز به حال نطفه است، بعد به علقه (خون بسته) تبدیل می شود تا ۴۰ روز، سپس به مضغه (پاره گوشت) تبدیل می شود و ۴۰ روز به این حالت است و همین طور جلو می رود تا خلقت کامل شود. بنابراین وقتی شخصی شراب می خورد، آن شراب ۴۰ روز در بدن او می ماند و تا این زمان که بقایا و ذرات شراب در جوف او باقی است، نماز نباید مقبول درگاه الهی واقع شود.»

اینجا می بینیم که هم تأثیر مخرب شراب بر روح و قلب که قابلیت درک و جذب فیوضات الهی رو از بین می بره، و هم باقی موندن ذرات شراب در بدن، باعث این حکم میشه. پس خیلی مهمه که حتی اگر کسی خدای نکرده مرتکب این گناه شد، باز هم نمازش رو ترک نکنه، چون ترک نماز خودش گناه بزرگ دیگه ایه و فقط عذاب رو بیشتر می کنه.

ب) دور شدن روح ایمان و جایگزینی روح شیطانی

همونطور که توی حدیث امام صادق (علیه السلام) دیدیم، وقتی کسی شراب می خوره و مست میشه، روح ایمان ازش دور میشه و روح پلید شیطانی جایگزینش میشه. این یعنی چی؟ یعنی اون نوری که توی قلب انسان از ایمان وجود داره، با تاریکی شراب خواری خاموش میشه و راه برای وسوسه های شیطانی باز میشه. آدم های باایمان، دائم به یاد خدا هستن و اعمالشون رو با توجه به رضایت الهی تنظیم می کنن. اما وقتی روح ایمان ازشون گرفته میشه، راه گناه های دیگه براشون هموارتر میشه.

ج) محرومیت از شفاعت و رحمت الهی

یکی دیگه از پیامدهای معنوی شراب خوردن حرام است، محرومیت از شفاعت اولیای خدا و رحمت واسعه الهیه. وقتی کسی خودش رو از مسیر بندگی خدا دور می کنه و مرتکب چنین گناه بزرگی میشه، چطور می تونه انتظار شفاعت یا رحمت خاص الهی رو داشته باشه؟ این گناه، حجابی میشه بین بنده و خدا و ارتباط معنوی رو ضعیف می کنه.

د) سلب توفیق از اعمال صالحه و انحراف از مسیر حق

وقتی روح آدم با گناهی مثل شراب خواری آلوده میشه، توفیق انجام کارهای خوب و خیر ازش سلب میشه. دیگه دلش به سمت عبادت نمیره، به کار خیر رغبت نشون نمیده و کم کم از مسیر حق منحرف میشه. این یک روند خطرناکه که می تونه آدم رو از انسانیت خودش دور کنه و به قعر گناهان بکشونه.

پیامدهای جسمی، روانی و اجتماعی شراب خواری (با تکیه بر یافته های علمی)

یکی از زیبایی های اسلام اینه که احکامش، حتی اونهایی که هزار و چهارصد سال پیش وضع شدن، امروز با یافته های علمی جدید کاملاً همخوانی دارن. فلسفه تحریم شراب هم فقط جنبه معنوی نداره، بلکه از نظر جسمی، روانی و اجتماعی هم دلایل خیلی محکمی پشتش هست. بیایید ببینیم علم پزشکی و جامعه شناسی امروز چی میگه.

الف) آثار پزشکی و جسمی: بلایی به جان تن

مصرف الکل، چه کم و چه زیاد، به مرور زمان آسیب های جبران ناپذیری به بدن وارد می کنه. انگار که خودمون با دست خودمون، به جون بدنمون افتادیم. برخی از این آسیب ها رو با هم مرور کنیم:

• آسیب به کبد (سیروز کبدی): کبد، عضو اصلی تصفیه بدن، با مصرف الکل به شدت تحت فشار قرار می گیره و در طولانی مدت ممکنه به سیروز کبدی (از کار افتادگی کبد) منجر بشه که بیماری ای کشنده است.
• بیماری های قلبی و عروقی: مصرف الکل باعث افزایش فشار خون، نامنظم شدن ضربان قلب و آسیب به عضله قلب میشه که خطر سکته قلبی و مغزی رو بالا می بره.
• سیستم عصبی (مغز و اعصاب): الکل به سلول های مغز آسیب می رسونه و باعث کاهش حافظه، تمرکز و قدرت تصمیم گیری میشه. حتی ممکنه منجر به بیماری های عصبی و روانی جدی مثل آلزایمر زودرس بشه.
• افزایش خطر ابتلا به انواع سرطان ها: مصرف الکل با افزایش خطر ابتلا به سرطان های دهان، گلو، حنجره، مری، کبد، روده بزرگ و سینه ارتباط مستقیم داره.
• دیابت، چاقی و اختلالات خواب: الکل کالری زیادی داره و باعث چاقی میشه. همچنین سطح قند خون رو تحت تاثیر قرار میده و می تونه دیابت رو تشدید کنه. اختلالات خواب هم از عوارض شایع مصرف الکله.

اینها فقط بخشی از ضرر شراب از نظر اسلام و علم پزشکیه. این یافته های علمی، مهر تاییدی هستن بر حکمت الهی در تحریم شراب. خداوند چیزی رو حرام نکرده مگر اینکه ضرر بزرگی برای انسان داشته باشه.

ب) آثار روانی و عقلی: از دست رفتن کنترل

تاثیر الکل فقط روی جسم نیست؛ بلکه عقل و روان آدم رو هم هدف قرار میده. آدم مست، دیگه اون آدم عاقل و بافکر نیست:

• اختلال در تفکر، قضاوت و تصمیم گیری: مهم ترین اثر الکل، همین زائل کردن عقله. فرد مست نمی تونه درست فکر کنه، تصمیم های منطقی بگیره یا قضاوت درستی داشته باشه. همینه که میگن «شراب ام الفساد» است، چون با زائل شدن عقل، راه برای هر فسادی باز میشه.
• افزایش پرخاشگری، اضطراب و افسردگی: الکل یک ماده افسرده کننده است که می تونه باعث افزایش اضطراب، حملات پانیک و حتی افسردگی شدید بشه. پرخاشگری هم از عوارض شایع مستیه که منجر به نزاع و درگیری میشه.
• بیماری های روانی: مصرف طولانی مدت الکل می تونه باعث بروز یا تشدید بیماری های روانی مثل روان پریشی، توهم و اختلالات دوقطبی بشه.

همه اینها نشون میده که اثرات شراب بر جسم و روح چقدر گسترده و ویرانگره. وقتی می گیم شراب خوردن حرام است، داریم از خودمون و سلامت روانیمون دفاع می کنیم.

ج) آثار اجتماعی: ویرانی یک جامعه

یک جامعه سالم، با افرادی ساخته میشه که هوشیار، مسئولیت پذیر و متعهد هستن. اما الکل، این بنیان ها رو تخریب می کنه:

• افزایش خشونت، جرم و جنایت: آمارها به وضوح نشون میدن که بخش قابل توجهی از نزاع ها، درگیری ها، سرقت ها و حتی قتل ها، تحت تاثیر مصرف الکل اتفاق می افته. وقتی عقل زائل بشه، پرخاشگری بالا میره و فرد ممکنه دست به کارهایی بزنه که در حالت عادی هرگز انجام نمیده.
• تصادفات رانندگی: رانندگی در حالت مستی، یکی از عوامل اصلی تصادفات مرگبار و آسیب زا در سراسر دنیاست. فرد مست نه قدرت تمرکز داره، نه سرعت عمل و نه توانایی قضاوت درست.
• تخریب بنیان خانواده، طلاق و مشکلات تربیتی فرزندان: الکل می تونه کانون گرم خانواده رو نابود کنه. اختلافات خانوادگی، خشونت های خانگی، طلاق و رها کردن فرزندان، از عواقب شراب خواری هستند که نه تنها زندگی فرد، بلکه زندگی اطرافیانش رو هم به جهنم تبدیل می کنه.
• افزایش فقر و آسیب های اجتماعی: اعتیاد به الکل، معمولاً با از دست دادن شغل، مشکلات مالی و فقر همراهه. این موضوع به نوبه خودش می تونه به افزایش سایر آسیب های اجتماعی مثل بی خانمانی و بزهکاری منجر بشه.

با این حساب، به خوبی می فهمیم که فلسفه تحریم شراب، فقط یک حکم دینی نیست، بلکه یک راهکار اساسی برای حفظ سلامت فردی و اجتماعی و پیشگیری از بروز فاجعه های گوناگونه.

راه توبه و بازگشت از گناه شراب خواری

حالا که فهمیدیم شراب خوردن حرام است و چقدر گناه بزرگیه و چه پیامدهای وحشتناکی داره، ممکنه کسانی باشن که خدای نکرده درگیر این گناه شدن و حالا دلشون میخواد پاک بشن و به سمت خدا برگردن. خبر خوب اینه که در اسلام، باب توبه همیشه بازه و خداوند مهربان، خیلی بخشنده است. هیچوقت برای برگشتن دیر نیست.

برای توبه از شراب خواری و هر گناه دیگه ای، چند تا شرط اساسی وجود داره:

1. ندامت قلبی: اولین و مهم ترین قدم اینه که از ته دل پشیمون باشیم. یعنی واقعاً احساس کنیم که کار اشتباهی انجام دادیم و ازش ناراحت باشیم. این پشیمانی باید حقیقی باشه، نه فقط زبانی.
2. عزم بر ترک گناه: باید با تمام وجود تصمیم بگیریم که دیگه به این گناه برنمی گردیم. این تصمیم باید قاطع و جدی باشه و از روی هوس یا اجبار لحظه ای نباشه.
3. جبران مافات (در صورت لزوم): اگر گناهمون باعث ضرر و زیان به حق الناس یا حق الله شده، باید تا جایی که میشه جبرانش کنیم. مثلاً اگر نماز یا روزه ای رو به خاطر مستی از دست دادیم، قضاشون رو به جا بیاریم.
4. طلب آمرزش از خداوند: با تمام وجود از خدا بخواهیم که ما رو ببخشه. خدا مهربان تر از اونیه که فکرش رو بکنیم. اگر بنده خالصانه به سمتش برگرده، حتماً می بخشه.

توبه واقعی، یک پاکسازی روحی و معنویه که آدم رو سبک می کنه. تشویق به بازگشت به سوی خداوند و پاکسازی روح، یک مسیر امیده برای همه کسانی که در این راه قدم می گذارند.

نتیجه گیری

خب، با هم دیدیم که چرا شراب خوردن حرام است و حکم شراب در اسلام چقدر قاطعانه و واضح بیان شده. دلایلش هم کم نیست: از آیات صریح قرآن کریم که شراب رو پلید و عمل شیطانی می دونن، تا احادیث ائمه اطهار (علیهم السلام) که اون رو مادر همه گناهان معرفی می کنن. از تاثیرات ویرانگرش روی جسم و روح آدم که علم پزشکی هم امروز اونها رو تایید می کنه، تا آسیب های جبران ناپذیرش به بنیان خانواده و جامعه. همه و همه، فریاد می زنند که دوری از این پلیدی، ضامن سلامت و سعادت ماست.

فلسفه تحریم شراب چیزی جز حفظ کرامت انسانی، سلامت جسمی و روانی و آرامش جامعه نیست. خداوند متعال، با محبت و علم بی کرانش، راهی رو به ما نشون داده که اگه ازش پیروی کنیم، هم در این دنیا زندگی بهتری خواهیم داشت و هم در آخرت رستگار می شیم. بیایید قدر این نعمت الهی رو بدونیم و با دوری از گناهان، به خصوص گناه بزرگ شراب خواری، در مسیر بندگی و اطاعت از فرامین الهی قدم برداریم و زندگی ای سرشار از پاکی و آرامش برای خودمون و اطرافیانمون بسازیم.

سوالات متداول

چرا شراب در اسلام حرام است؟

شراب خوردن حرام است به دلیل آیات صریح قرآن کریم (مانند آیات 90 و 91 سوره مائده) که آن را پلید و از عمل شیطان می داند و نیز روایات متعدد از پیامبر (ص) و ائمه اطهار (ع) که آن را «ام الفساد» (مادر گناهان) می نامند. همچنین، مضرات جسمی، روانی و اجتماعی بی شمار آن نیز توسط علم مدرن تایید شده است.

مفهوم «خمر» در اسلام چیست؟

«خمر» به هر نوشیدنی مست کننده ای گفته می شود که عقل و هوشیاری انسان را زائل کند، فارغ از اینکه از چه ماده ای (مانند انگور، خرما، جو و…) تهیه شده باشد. حکم حرمت شامل تمامی این نوشیدنی ها می شود.

آیا شراب از همان ابتدا در قرآن حرام شد؟

خیر، تحریم شراب در قرآن به صورت تدریجی انجام شد. ابتدا به مضر بودن و گناه بزرگ آن اشاره شد (بقره 219)، سپس از نوشیدن آن در حالت نماز نهی شد (نساء 43) و در نهایت، حکم تحریم قاطع و ابدی آن در سوره مائده (آیات 90 و 91) ابلاغ گردید.

«چرا نماز شراب خوار تا چهل روز قبول نیست؟» یعنی چه؟

این جمله به معنای عدم قبولی ثواب و فیض معنوی نماز است، نه ساقط شدن وجوب نماز یا باطل بودن آن از نظر ظاهری. به این معنا که نمازگزار تا چهل روز، پاداش و برکات معنوی نماز را دریافت نمی کند، اما همچنان باید نماز خود را ادا کند تا از عذاب ترک نماز در امان باشد. دلیل آن، تأثیر مخرب شراب بر روح و قلب و باقی ماندن ذرات آن در بدن است.

اگر کسی شراب خورد، راه توبه برای او باز است؟

بله، باب توبه و رحمت الهی همیشه به روی گناهکاران باز است. برای توبه از شراب خواری، فرد باید از گناه خود قلباً پشیمان شود، عزم جدی بر ترک آن داشته باشد و اگر حق الناسی بر گردن دارد (مانند آسیب به دیگران در حالت مستی)، آن را جبران کند و از خداوند طلب مغفرت نماید.

چه آسیب های جسمی در اثر مصرف شراب به وجود می آید؟

مصرف شراب می تواند به کبد (سیروز کبدی)، قلب و عروق، سیستم عصبی (مغز و اعصاب) آسیب برساند، خطر ابتلا به انواع سرطان ها، دیابت، چاقی و اختلالات خواب را افزایش دهد. این آسیب ها توسط یافته های پزشکی مدرن نیز تایید شده اند.