فروش پودر کربنات کلسیم

کربنات کلسیم (Calcium Carbonate) با فرمول شیمیایی CaCO₃ یک ترکیب معدنی بسیار رایج است که به وفور در سنگ هایی مانند سنگ آهک مرمر و گچ یافت می شود و همچنین جزء اصلی پوسته تخم مرغ صدف حلزون ها و مرجان ها است. پودر کربنات کلسیم که از آسیاب کردن این منابع طبیعی یا از طریق فرآیندهای شیمیایی سنتزی به دست می آید کاربردهای گسترده ای در صنایع مختلف دارد. با این حال اهمیت ویژه آن در حوزه پزشکی و سلامت به دلیل نقش حیاتی عنصر کلسیم در بدن انسان غیرقابل انکار است. این ماده به عنوان یکی از رایج ترین مکمل های کلسیم برای پیشگیری و درمان کمبود کلسیم و همچنین به عنوان یک آنتی اسید مؤثر برای تسکین سوزش سر دل و سوءهاضمه به کار می رود. بررسی علمی کربنات کلسیم و کاربردهای پزشکی آن نیازمند درک دقیق نقش کلسیم در فیزیولوژی بدن علل و عواقب کمبود آن و همچنین ملاحظات مربوط به مصرف ایمن و مؤثر این ترکیب است.

تعریف و ماهیت علمی کربنات کلسیم

کربنات کلسیم یک نمک معدنی سفید رنگ بی بو و عمدتاً نامحلول در آب است. ساختار کریستالی آن بسته به منبع و شرایط تشکیل می تواند متفاوت باشد (مانند کلسیت و آراگونیت). از نظر شیمیایی این ترکیب یک باز ضعیف محسوب می شود و به همین دلیل قادر است با اسیدها واکنش دهد. واکنش آن با اسید کلریدریک (HCl) موجود در معده منجر به تولید کلرید کلسیم (CaCl₂) آب (H₂O) و دی اکسید کربن (CO₂) می شود. همین خاصیت اسیدزدایی است که پایه و اساس استفاده از آن به عنوان آنتی اسید را تشکیل می دهد. در زمینه مکمل های غذایی اهمیت کربنات کلسیم در درصد بالای کلسیم عنصری آن نهفته است؛ حدود ۴۰٪ از وزن کربنات کلسیم را کلسیم تشکیل می دهد که این میزان از بسیاری دیگر از نمک های کلسیم مورد استفاده در مکمل ها (مانند کلسیم سیترات که حدود ۲۱٪ کلسیم عنصری دارد) بیشتر است. این ویژگی آن را به گزینه ای مقرون به صرفه و کارآمد برای تأمین کلسیم مورد نیاز بدن تبدیل می کند اگرچه جذب آن به محیط اسیدی معده وابسته است.

نقش حیاتی کلسیم در بدن و منابع آن

کلسیم فراوان ترین ماده معدنی در بدن انسان است و نقشی حیاتی در عملکردهای فیزیولوژیک متعددی ایفا می کند. حدود ۹۹٪ از کلسیم بدن در استخوان ها و دندان ها ذخیره شده است و مسئولیت اصلی استحکام و ساختار اسکلتی را بر عهده دارد. کلسیم ناکافی در رژیم غذایی یا جذب نامناسب آن می تواند منجر به کاهش تراکم استخوان و افزایش خطر بیماری هایی مانند پوکی استخوان (Osteoporosis) به ویژه در سالمندان و زنان یائسه شود. ۱٪ باقی مانده کلسیم در خون مایع بین سلولی و بافت های نرم یافت می شود و در عملکردهای حیاتی دیگری نقش دارد از جمله :

• انقباض عضلانی : کلسیم برای انقباض طبیعی عضلات اسکلتی صاف و قلبی ضروری است.
• انتقال پیام عصبی : یون های کلسیم در آزاد شدن انتقال دهنده های عصبی در سیناپس ها و هدایت سیگنال های عصبی نقش دارند.
• انعقاد خون : کلسیم یکی از فاکتورهای ضروری در آبشار انعقادی خون است.
• عملکرد هورمونی و آنزیمی : کلسیم به عنوان پیام رسان ثانویه عمل می کند و در تنظیم فعالیت بسیاری از آنزیم ها و هورمون ها نقش دارد.
• تقسیم سلولی و پایداری غشای سلولی : کلسیم در فرآیندهای تقسیم سلولی و حفظ یکپارچگی غشای سلولی مؤثر است.

منابع غذایی اصلی کلسیم شامل محصولات لبنی (شیر ماست پنیر) سبزیجات برگ سبز تیره (کلم پیچ بروکلی) ماهی های با استخوان نرم (ساردین سالمون) حبوبات و غذاهای غنی شده با کلسیم (مانند برخی آبمیوه ها غلات صبحانه و شیرهای گیاهی) است. با این حال بسیاری از افراد به ویژه گروه های خاص (مانند نوجوانان زنان باردار و شیرده سالمندان و افراد با رژیم های غذایی محدود) ممکن است نتوانند کلسیم کافی را تنها از طریق رژیم غذایی دریافت کنند که این امر نیاز به استفاده از مکمل های کلسیم مانند کربنات کلسیم را مطرح می سازد.

کاربردهای پزشکی و درمانی کربنات کلسیم

کربنات کلسیم به دلیل محتوای بالای کلسیم و خاصیت بازی دو کاربرد اصلی در پزشکی دارد :

1. به عنوان مکمل کلسیم : این شایع ترین کاربرد پزشکی کربنات کلسیم است. از آن برای پیشگیری و درمان کمبود کلسیم (هیپوکلسمی) و شرایط مرتبط با آن مانند پوکی استخوان استئومالاسی (نرمی استخوان در بزرگسالان) و راشیتیسم (نرمی استخوان در کودکان) استفاده می شود. همچنین در شرایطی که نیاز به کلسیم افزایش می یابد (مانند بارداری شیردهی و دوران رشد) یا جذب آن کاهش می یابد (مانند برخی بیماری های گوارشی یا مصرف داروهای خاص) تجویز می شود. برای جذب بهینه کربنات کلسیم مصرف آن همراه با غذا توصیه می شود زیرا اسید معده تولید شده در حین هضم به حل شدن و جذب کلسیم کمک می کند. اغلب مکمل های کلسیم همراه با ویتامین D تجویز می شوند زیرا ویتامین D برای جذب کلسیم از روده ضروری است.
2. به عنوان آنتی اسید : خاصیت بازی کربنات کلسیم به آن اجازه می دهد تا اسید اضافی معده را به سرعت خنثی کند و علائم ناشی از افزایش اسیدیته مانند سوزش سر دل (ترش کردن) سوءهاضمه اسیدی و ناراحتی معده را تسکین دهد. این اثر معمولاً سریع اما نسبتاً کوتاه مدت است. یکی از محصولات جانبی واکنش کربنات کلسیم با اسید معده گاز دی اکسید کربن است که می تواند باعث ایجاد نفخ یا آروغ زدن در برخی افراد شود. مصرف بیش از حد یا طولانی مدت کربنات کلسیم به عنوان آنتی اسید به ویژه همراه با مصرف مقادیر زیاد کلسیم و مواد قلیایی دیگر (مانند شیر) می تواند منجر به وضعیتی به نام سندرم شیر-قلیا (Milk-Alkali Syndrome) شود که با هایپرکلسمی (افزایش سطح کلسیم خون) آلکالوز متابولیک و نارسایی کلیه مشخص می شود.

علاوه بر این موارد کربنات کلسیم گاهی اوقات به عنوان یک چسباننده فسفات (Phosphate Binder) در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه که سطح فسفات خون بالایی دارند (هایپرفسفاتمی) استفاده می شود. در این حالت کربنات کلسیم در دستگاه گوارش به فسفات موجود در غذا متصل شده و از جذب آن به جریان خون جلوگیری می کند.

علائم و نشانه های کمبود کلسیم (هیپوکلسمی)

کمبود کلسیم یا هیپوکلسمی (Hypocalcemia) به وضعیتی اطلاق می شود که سطح کلسیم در خون پایین تر از حد طبیعی باشد. علائم هیپوکلسمی می تواند بسته به شدت و سرعت ایجاد کمبود متفاوت باشد. کمبود مزمن و خفیف کلسیم ممکن است در ابتدا هیچ علامتی نداشته باشد اما در درازمدت می تواند به کاهش تراکم استخوان و پوکی استخوان منجر شود.

علائم شایع هیپوکلسمی حاد یا شدیدتر عبارتند از :

• علائم عصبی-عضلانی : گزگز یا بی حسی در نوک انگشتان دست و پا و اطراف دهان گرفتگی های عضلانی (به ویژه در پشت و پاها) اسپاسم عضلات (تتانی) به خصوص اسپاسم کارپوپدال (انقباض غیرارادی دست ها و پاها) و در موارد شدید تشنج.
• علائم قلبی : هیپوکلسمی می تواند بر ریتم قلب تأثیر بگذارد و منجر به آریتمی های قلبی یا تغییرات در نوار قلب (ECG) شود. نارسایی قلبی نیز در موارد شدید ممکن است رخ دهد.
• علائم پوستی : پوست خشک و پوسته پوسته ناخن های شکننده و موهای زبر ممکن است در هیپوکلسمی مزمن دیده شود.
• علائم روانی : گیجی مشکلات حافظه تحریک پذیری افسردگی و در موارد شدید روان پریشی.
• سایر علائم : خستگی ضعف عمومی درد عضلانی و آب مروارید (در هیپوکلسمی طولانی مدت).

علل هیپوکلسمی متنوع هستند و می توانند شامل کم کاری غده پاراتیروئید (هیپوپاراتیروئیدیسم) کمبود شدید ویتامین D نارسایی مزمن کلیه برخی داروها کاهش سطح منیزیم خون پانکراتیت حاد و دریافت ناکافی کلسیم از رژیم غذایی یا جذب نامناسب آن باشند.

توجه ! اگر به‌دنبال خرید مستقیم از تولیدکننده معتبر و با‌تجربه هستید سایت فرایند پودر الوان بهترین گزینه برای شماست. برای کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید.

روش های تشخیص کمبود کلسیم

تشخیص هیپوکلسمی و ارزیابی وضعیت کلی کلسیم بدن عمدتاً بر پایه آزمایش های خون و گاهی تصویربرداری استوار است :

1. آزمایش سطح کلسیم خون : این اصلی ترین روش تشخیصی است. دو نوع اندازه گیری وجود دارد :
• کلسیم کل (Total Calcium) : این آزمایش کل میزان کلسیم متصل به پروتئین ها (عمدتاً آلبومین) و کلسیم آزاد (یونیزه) را اندازه گیری می کند. سطح کلسیم کل ممکن است تحت تأثیر سطح آلبومین خون قرار گیرد (مثلاً در سوءتغذیه یا بیماری های کبدی).
• کلسیم یونیزه (Ionized Calcium) : این آزمایش فقط فرم فعال بیولوژیکی کلسیم را که در خون آزاد است اندازه گیری می کند و دقیق ترین شاخص برای وضعیت کلسیم عملکردی بدن است. هیپوکلسمی معمولاً با کاهش سطح کلسیم یونیزه تأیید می شود.
2. آزمایش های مرتبط : برای تعیین علت زمینه ای هیپوکلسمی ممکن است آزمایش های دیگری نیز درخواست شود :
• سطح هورمون پاراتیروئید (PTH) : برای ارزیابی عملکرد غدد پاراتیروئید.
• سطح ویتامین D : کمبود ویتامین D یکی از علل شایع مشکلات کلسیم است.
• سطح فسفات و منیزیم خون : عدم تعادل این الکترولیت ها می تواند با هیپوکلسمی مرتبط باشد.
• عملکرد کلیه : آزمایش هایی مانند اوره و کراتینین برای ارزیابی سلامت کلیه ها.
3. نوار قلب (ECG) : در موارد هیپوکلسمی علامت دار یا شدید ECG می تواند تغییرات مشخصی مانند طولانی شدن فاصله QT را نشان دهد که به ارزیابی خطر آریتمی کمک می کند.
4. سنجش تراکم استخوان (Bone Densitometry – DXA Scan) : اگرچه این تست هیپوکلسمی حاد را تشخیص نمی دهد اما برای ارزیابی تراکم معدنی استخوان و تشخیص پوکی استخوان ناشی از کمبود مزمن کلسیم یا سایر عوامل روش استاندارد طلایی است.

تشخیص دقیق علت هیپوکلسمی برای انتخاب روش درمانی مناسب ضروری است.

درمان کمبود کلسیم : نقش کربنات کلسیم

درمان هیپوکلسمی به شدت علائم علت زمینه ای و سرعت بروز کمبود بستگی دارد.

• هیپوکلسمی حاد و علامت دار : این یک وضعیت اورژانسی پزشکی است که نیاز به تزریق وریدی کلسیم (معمولاً به شکل کلسیم گلوکونات) تحت نظارت دقیق پزشکی دارد تا سطح کلسیم خون به سرعت افزایش یابد و علائم تهدیدکننده حیات مانند تشنج یا آریتمی قلبی کنترل شوند.
• هیپوکلسمی مزمن یا بدون علامت : در این موارد درمان معمولاً شامل تجویز مکمل های کلسیم خوراکی و ویتامین D است. پودر کربنات کلسیم یکی از رایج ترین و مقرون به صرفه ترین گزینه ها برای تأمین کلسیم خوراکی است. دوز کلسیم مورد نیاز بر اساس سن جنس وضعیت سلامتی و شدت کمبود توسط پزشک تعیین می شود. همانطور که پیش تر ذکر شد مصرف کربنات کلسیم همراه با غذا به دلیل نیاز به محیط اسیدی برای جذب توصیه می شود. مکمل های ویتامین D نیز تقریباً همیشه همراه با کلسیم تجویز می شوند تا جذب روده ای کلسیم را بهبود بخشند.
• درمان علت زمینه ای : علاوه بر جبران کمبود کلسیم درمان علت اصلی هیپوکلسمی (مانند درمان هیپوپاراتیروئیدیسم اصلاح کمبود ویتامین D یا منیزیم یا تنظیم داروهای مسبب) برای مدیریت طولانی مدت ضروری است.

در بیمارانی که از کربنات کلسیم به عنوان چسباننده فسفات در نارسایی کلیه استفاده می کنند دوز باید با دقت تنظیم شود تا ضمن کنترل فسفات از بروز هایپرکلسمی جلوگیری شود. نظارت منظم بر سطح کلسیم و فسفات خون در این بیماران حیاتی است.

عوارض جانبی و موارد احتیاط در مصرف کربنات کلسیم

اگرچه کربنات کلسیم در دوزهای توصیه شده معمولاً ایمن است اما مصرف آن می تواند با برخی عوارض جانبی همراه باشد و در برخی شرایط نیاز به احتیاط دارد.

عوارض جانبی شایع :

• عوارض گوارشی : یبوست نفخ گاز و ناراحتی معده شایع ترین عوارض هستند. واکنش با اسید معده و تولید گاز دی اکسید کربن عامل نفخ و آروغ است. مصرف فیبر کافی و مایعات می تواند به کاهش یبوست کمک کند.
• طعم گچی : برخی افراد ممکن است طعم پودر کربنات کلسیم یا قرص های جویدنی آن را ناخوشایند بدانند.

عوارض جانبی جدی تر (نادرتر معمولاً با دوزهای بالا یا مصرف طولانی مدت) :

• هایپرکلسمی (Hypercalcemia) : افزایش بیش از حد سطح کلسیم خون. علائم آن می تواند شامل تهوع استفراغ از دست دادن اشتها تشنگی بیش از حد تکرر ادرار ضعف عضلانی درد استخوانی گیجی خستگی و در موارد شدید مشکلات کلیوی و آریتمی قلبی باشد.
• سنگ کلیه (Nephrolithiasis) : مصرف بیش از حد کلسیم به ویژه بدون مصرف مایعات کافی می تواند خطر تشکیل سنگ های کلیوی حاوی کلسیم را در افراد مستعد افزایش دهد.
• سندرم شیر-قلیا (Milk-Alkali Syndrome) : همانطور که قبلاً ذکر شد این سندرم ناشی از مصرف همزمان مقادیر زیاد کلسیم (اغلب از کربنات کلسیم به عنوان آنتی اسید) و مواد قلیایی جذب شونده است و می تواند منجر به هایپرکلسمی نارسایی کلیه و آلکالوز متابولیک شود.

موارد احتیاط و منع مصرف :

• افراد مبتلا به هایپرکلسمی یا شرایطی که خطر آن را افزایش می دهد (مانند هیپرپاراتیروئیدیسم برخی سرطان ها).
• افراد با سابقه سنگ کلیه کلسیمی.
• بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیه.
• افرادی که داروهای خاصی مصرف می کنند که با کلسیم تداخل دارند (به بخش بعدی مراجعه کنید).

مصرف مکمل های کلسیم باید تحت نظر پزشک صورت گیرد به خصوص در افرادی که شرایط پزشکی زمینه ای دارند یا داروهای دیگری مصرف می کنند. پزشک دوز مناسب را بر اساس نیازهای فردی تعیین خواهد کرد.

تداخلات دارویی کربنات کلسیم

کربنات کلسیم می تواند با جذب یا اثربخشی برخی داروها تداخل داشته باشد. آگاهی از این تداخلات برای جلوگیری از کاهش کارایی درمان یا بروز عوارض جانبی مهم است :

• آنتی بیوتیک ها : کلسیم می تواند به برخی آنتی بیوتیک ها مانند تتراسایکلین ها (مثل داکسی سایکلین) و فلوروکینولون ها (مثل سیپروفلوکساسین) در دستگاه گوارش متصل شده و جذب آن ها را به طور قابل توجهی کاهش دهد. توصیه می شود این آنتی بیوتیک ها حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت بعد از مصرف کربنات کلسیم مصرف شوند.
• داروهای تیروئید : لووتیروکسین (داروی کم کاری تیروئید) می تواند به کلسیم متصل شده و جذب آن کاهش یابد. باید حداقل ۴ ساعت فاصله بین مصرف لووتیروکسین و کربنات کلسیم رعایت شود.
• بیس فسفونات ها : این داروها که برای درمان پوکی استخوان استفاده می شوند (مانند آلندرونات) نیز در صورت مصرف همزمان با کلسیم جذبشان کاهش می یابد. باید طبق دستورالعمل خاص هر دارو فاصله زمانی مناسب (معمولاً حداقل ۳۰ تا ۶۰ دقیقه) رعایت شود.
• مکمل های آهن : کلسیم و آهن می توانند برای جذب با یکدیگر رقابت کنند. بهتر است این مکمل ها در زمان های مختلف روز مصرف شوند.
• برخی داروهای ضد تشنج : داروهایی مانند فنی توئین ممکن است با کلسیم تداخل داشته باشند.
• دیورتیک های تیازیدی : این داروها (مانند هیدروکلروتیازید) می توانند دفع کلسیم از کلیه ها را کاهش دهند و در صورت مصرف همزمان با مکمل های کلسیم خطر هایپرکلسمی را افزایش دهند.

همیشه لیست کاملی از تمام داروها و مکمل هایی که مصرف می کنید (شامل داروهای بدون نسخه و فرآورده های گیاهی) را به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید تا از تداخلات احتمالی جلوگیری شود.

راهکارهای پیشگیری از کمبود کلسیم و حفظ سلامت استخوان

پیشگیری از کمبود کلسیم و حفظ سلامت استخوان ها در طول زندگی به ویژه برای کاهش خطر پوکی استخوان در سنین بالاتر اهمیت زیادی دارد. اقدامات کلیدی شامل موارد زیر است :

1. تأمین کلسیم کافی از رژیم غذایی : تلاش کنید نیاز روزانه کلسیم خود را از طریق منابع غذایی غنی از کلسیم تأمین کنید. میزان نیاز روزانه بسته به سن جنس و شرایط فیزیولوژیک متفاوت است (مثلاً ۱۰۰۰ میلی گرم برای بزرگسالان ۱۹ تا ۵۰ ساله و ۱۲۰۰ میلی گرم برای زنان بالای ۵۰ سال و مردان بالای ۷۰ سال).
2. تأمین ویتامین D کافی : ویتامین D برای جذب کلسیم ضروری است. منابع آن شامل قرار گرفتن در معرض نور خورشید (با رعایت احتیاط) مصرف غذاهای غنی از ویتامین D (مانند ماهی های چرب زرده تخم مرغ قارچ غذاهای غنی شده) و در صورت نیاز مصرف مکمل ویتامین D است.
3. فعالیت بدنی منظم : ورزش های تحمل وزن (مانند پیاده روی دویدن رقص تمرینات قدرتی) به تحریک سلول های استخوان ساز و افزایش تراکم استخوان کمک می کنند.
4. حفظ وزن سالم : کمبود وزن و همچنین چاقی بیش از حد می توانند بر سلامت استخوان تأثیر منفی بگذارند.
5. پرهیز از سیگار کشیدن : سیگار با کاهش تراکم استخوان و افزایش خطر شکستگی مرتبط است.
6. محدود کردن مصرف الکل : مصرف بیش از حد الکل می تواند به استخوان ها آسیب برساند و جذب کلسیم را مختل کند.
7. محدود کردن مصرف نوشیدنی های گازدار و کافئین زیاد : مصرف زیاد این نوشیدنی ها ممکن است با کاهش تراکم استخوان مرتبط باشد اگرچه شواهد قطعی نیست.
8. مشاوره پزشکی : در صورت داشتن عوامل خطر پوکی استخوان (سابقه خانوادگی یائسگی زودرس مصرف طولانی مدت کورتیکواستروئیدها برخی بیماری های مزمن) با پزشک خود در مورد راهکارهای پیشگیری و نیاز احتمالی به سنجش تراکم استخوان یا مصرف مکمل های کلسیم مشورت کنید.

نتیجه گیری علمی و کاربردی

پودر کربنات کلسیم یک ترکیب معدنی با اهمیت بالا در علم پزشکی است که به عنوان منبع اصلی کلسیم در مکمل های کلسیم و به عنوان یک آنتی اسید مؤثر کاربرد دارد. کلسیم عنصری حیاتی برای حفظ استحکام استخوان ها و دندان ها عملکرد صحیح عضلات و اعصاب انعقاد خون و بسیاری دیگر از فرآیندهای فیزیولوژیک است. کمبود کلسیم (هیپوکلسمی) می تواند منجر به علائم حاد عصبی-عضلانی و قلبی یا مشکلات مزمن مانند پوکی استخوان شود. تشخیص هیپوکلسمی با آزمایش خون و درمان آن بسته به شدت شامل تجویز کلسیم خوراکی (اغلب کربنات کلسیم همراه با ویتامین D) یا تزریق وریدی کلسیم است.

اگرچه کربنات کلسیم یک راهکار مؤثر و مقرون به صرفه برای تأمین کلسیم و تسکین مشکلات گوارشی ناشی از اسید معده است مصرف آن باید با آگاهی از عوارض جانبی احتمالی (مانند یبوست نفخ و در موارد نادر هایپرکلسمی و سنگ کلیه) و تداخلات دارویی صورت گیرد. رعایت دوز توصیه شده توسط پزشک و مصرف آن همراه با غذا (برای بهبود جذب) ضروری است. پیشگیری از کمبود کلسیم از طریق رژیم غذایی متعادل تأمین ویتامین D کافی و سبک زندگی سالم (شامل ورزش منظم و پرهیز از سیگار و الکل) بهترین راه برای حفظ سلامت استخوان و پیشگیری از پوکی استخوان است. استفاده از مکمل های کلسیم تنها در صورت نیاز و با تجویز پزشک توصیه می شود.

پرسش و پاسخ

۱. بهترین زمان مصرف مکمل کربنات کلسیم چه موقع است؟

بهترین زمان مصرف کربنات کلسیم همراه یا بلافاصله بعد از غذا است. کربنات کلسیم برای حل شدن و جذب بهینه به اسید معده نیاز دارد و تولید اسید معده در حین هضم غذا افزایش می یابد. مصرف آن با معده خالی ممکن است جذب کلسیم را کاهش دهد. همچنین تقسیم دوزهای بالا (بیش از ۵۰۰-۶۰۰ میلی گرم کلسیم عنصری در هر وعده) به چند نوبت در روز می تواند جذب را بهبود بخشد و عوارض گوارشی را کاهش دهد.

۲. تفاوت اصلی بین کربنات کلسیم و کلسیم سیترات چیست و کدام یک بهتر است؟

تفاوت اصلی در محتوای کلسیم عنصری و نیاز به اسید معده برای جذب است. کربنات کلسیم حاوی کلسیم عنصری بیشتری است (حدود ۴۰٪) و مقرون به صرفه تر است اما برای جذب به اسید معده نیاز دارد (بهتر است با غذا مصرف شود). کلسیم سیترات حاوی کلسیم عنصری کمتری است (حدود ۲۱٪) اما جذب آن وابسته به اسید معده نیست و می توان آن را با یا بدون غذا مصرف کرد. این ویژگی کلسیم سیترات را برای افرادی که اسید معده کمی دارند (مثلاً سالمندان یا افرادی که داروهای کاهنده اسید معده مصرف می کنند) یا کسانی که با کربنات کلسیم دچار عوارض گوارشی می شوند گزینه مناسب تری می سازد. انتخاب بین این دو بستگی به نیاز فردی وضعیت سلامتی و تحمل بیمار دارد و بهتر است با مشورت پزشک انجام شود.

۳. آیا می توانم تمام کلسیم مورد نیاز بدنم را فقط از طریق رژیم غذایی دریافت کنم؟

بله برای بسیاری از افراد امکان پذیر است که کلسیم کافی را تنها از طریق یک رژیم غذایی متعادل و غنی از کلسیم (شامل لبنیات سبزیجات برگ سبز ماهی ها و غذاهای غنی شده) دریافت کنند. با این حال نیاز به کلسیم در دوره های خاصی از زندگی (مانند نوجوانی بارداری شیردهی و سالمندی) افزایش می یابد. همچنین افرادی که رژیم های غذایی محدودی دارند (مانند وگان ها یا افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز) یا شرایط پزشکی خاصی دارند که جذب کلسیم را مختل می کند ممکن است نتوانند نیاز خود را تنها از طریق غذا تأمین کنند. در این موارد ممکن است مصرف مکمل های کلسیم مانند کربنات کلسیم تحت نظر پزشک ضروری باشد.

سلب مسئولیت : اطلاعات ارائه شده در این مقاله صرفاً جنبه ی آموزشی و اطلاع رسانی عمومی دارد و به هیچ عنوان نباید جایگزین مشاوره تشخیص یا درمان حرفه ای توسط پزشک یا سایر متخصصان واجد شرایط حوزه سلامت در نظر گرفته شود. همیشه برای هرگونه سؤالی که در مورد وضعیت پزشکی خود دارید از پزشک یا ارائه دهنده خدمات بهداشتی واجد شرایط کمک بگیرید. هرگز به دلیل اطلاعاتی که در این مقاله خوانده اید از مشاوره پزشکی حرفه ای غافل نشوید یا دریافت آن را به تأخیر نیندازید.