عرضه اولیه ارز دیجیتال در بایننس

عرضه اولیه صرافی (IEO) در بایننس فرصتی برای خرید توکن های جدید پیش از لیست شدن است. این روش که توسط صرافی هایی مانند بایننس ارائه می شود به سرمایه گذاران امکان می دهد در پروژه های ارز دیجیتال نوپا مشارکت کنند و از رشد احتمالی آن ها سود ببرند. بایننس لانچ پد پلتفرم اصلی برای این عرضه هاست.

عرضه اولیه IEO ارز دیجیتال در بایننس چیست ؟

عرضه اولیه صرافی یا Initial Exchange Offering (IEO) روشی برای جذب سرمایه توسط پروژه های جدید در حوزه بلاکچین و ارزهای دیجیتال است که با همکاری یک صرافی متمرکز انجام می شود. در این فرآیند پروژه مورد نظر توکن های خود را مستقیماً از طریق پلتفرم صرافی به فروش می رساند. بایننس به عنوان یکی از بزرگترین صرافی های جهان پلتفرم مخصوصی به نام بایننس لانچ پد (Binance Launchpad) را برای برگزاری این عرضه ها در اختیار پروژه ها و کاربران قرار داده است.

کاربران بایننس می توانند با استفاده از موجودی کیف پول خود در این پلتفرم توکن های عرضه اولیه را خریداری کنند. مزیت اصلی IEO نسبت به روش های قدیمی تر مانند ICO نظارت و بررسی اولیه پروژه ها توسط صرافی است. بایننس پیش از پذیرش یک پروژه در لانچ پد آن را از جنبه های مختلف فنی مالی و تیم پروژه مورد ارزیابی قرار می دهد تا از اعتبار نسبی و پتانسیل آن اطمینان حاصل کند. این امر به افزایش اعتماد سرمایه گذاران و کاهش ریسک کلاهبرداری کمک می کند هرچند که همچنان سرمایه گذاری در پروژه های نوپا با ریسک همراه است.

تاریخچه IEO در بایننس با عرضه اولیه توکن بومی این صرافی بایننس کوین (BNB) در سال ۲۰۱۷ آغاز شد که موفقیت چشمگیری داشت و نقش مهمی در رشد و توسعه بایننس ایفا کرد. از آن زمان بایننس لانچ پد میزبان عرضه های اولیه موفق بسیاری بوده و به عنوان یکی از پیشروترین پلتفرم های IEO در بازار ارزهای دیجیتال شناخته می شود.

تفاوت ICO و IEO

ICO (Initial Coin Offering) و IEO (Initial Exchange Offering) هر دو روش هایی برای جذب سرمایه برای پروژه های ارز دیجیتال هستند اما تفاوت های کلیدی در نحوه اجرا و نقش واسطه ها دارند. در ICO تیم پروژه مستقیماً توکن های خود را به سرمایه گذاران عرضه می کند. این فرآیند معمولاً از طریق وب سایت پروژه یا پلتفرم های مستقل انجام می شود و سرمایه گذاران مستقیماً با تیم پروژه در ارتباط هستند.

مهم ترین ویژگی ICO نبود واسطه ای برای بررسی و تأیید پروژه است. این موضوع باعث می شود ریسک کلاهبرداری در ICOها بالا باشد زیرا هر کسی می تواند با ارائه یک وایت پیپر و ایده اقدام به جذب سرمایه کند بدون اینکه لزوماً پروژه معتبری پشت آن باشد. سرمایه گذاران در ICO باید خودشان تحقیقات کامل و دقیقی درباره پروژه تیم وایت پیپر و پتانسیل آن انجام دهند.

در مقابل IEO با همکاری یک صرافی متمرکز انجام می شود. صرافی نقش واسطه را ایفا کرده و پیش از عرضه پروژه را از جنبه های مختلف مورد ارزیابی قرار می دهد. این ارزیابی شامل بررسی تیم مدل کسب وکار جنبه های فنی و قانونی پروژه است. اگر پروژه معیارهای صرافی را احراز کند اجازه می یابد توکن های خود را از طریق پلتفرم صرافی (مانند بایننس لانچ پد) به کاربران آن صرافی عرضه کند.

این نقش نظارتی صرافی در IEO باعث افزایش اعتبار عرضه ها و کاهش ریسک برای سرمایه گذاران می شود زیرا صرافی اعتبار خود را در گرو موفقیت و سلامت پروژه هایی که میزبانی می کند می بیند. همچنین دسترسی به پایگاه کاربری گسترده صرافی فرآیند فروش توکن را برای پروژه تسهیل می کند. با این حال IEOها ممکن است دسترسی محدودتری داشته باشند زیرا فقط کاربران صرافی میزبان می توانند در آن ها شرکت کنند و ممکن است نیاز به احراز هویت (KYC) در صرافی داشته باشند.

روش pre-ICO چیست؟

روش Pre-ICO یا پیش عرضه اولیه کوین مرحله ای است که برخی پروژه های ارز دیجیتال پیش از برگزاری عرضه اولیه اصلی (ICO یا IEO) برای جذب سرمایه اولیه انجام می دهند. این مرحله معمولاً زمانی اتفاق می افتد که پروژه هنوز در مراحل اولیه توسعه قرار دارد و ممکن است حتی وایت پیپر نهایی و کامل نشده باشد یا محصول هنوز آماده نباشد.

هدف اصلی از Pre-ICO جمع آوری مبلغی هرچند کم برای تأمین هزینه های اولیه پروژه ادامه توسعه بازاریابی و آماده سازی برای عرضه اولیه اصلی است. در این مرحله توکن های پروژه معمولاً با قیمت بسیار پایین تری نسبت به عرضه اولیه اصلی به فروش می رسند تا سرمایه گذاران را به مشارکت در یک مرحله پرریسک تر ترغیب کنند. سرمایه گذارانی که در Pre-ICO شرکت می کنند در واقع در ایده و پتانسیل آینده پروژه سرمایه گذاری می کنند و ریسک عدم موفقیت پروژه در مراحل بعدی یا حتی عدم برگزاری عرضه اولیه اصلی را می پذیرند.

شرکت در Pre-ICO می تواند پتانسیل سودآوری بسیار بالایی داشته باشد اگر پروژه در نهایت موفق شود و توکن های آن پس از لیست شدن در صرافی ها رشد قابل توجهی داشته باشند. با این حال ریسک از دست دادن سرمایه نیز در این مرحله بسیار بالاتر از مراحل بعدی است زیرا پروژه هنوز اثبات نشده و ممکن است هرگز به مرحله عملیاتی نرسد. به همین دلیل سرمایه گذاری در Pre-ICO نیازمند بررسی دقیق تر و پذیرش ریسک بالاتری است.

روش IDO چیست؟

IDO یا Initial DEX Offering به معنی عرضه اولیه در صرافی غیرمتمرکز است. این روش یکی از جدیدترین شیوه های جذب سرمایه برای پروژه های ارز دیجیتال محسوب می شود و بر بستر صرافی های غیرمتمرکز (DEX) و استخرهای نقدینگی انجام می گیرد.

در IDO توکن پروژه در یک استخر نقدینگی در یک صرافی غیرمتمرکز قرار داده می شود و کاربران می توانند با تأمین نقدینگی در آن استخر (معمولاً با واریز توکن های دیگر مانند ETH یا توکن بومی بلاکچین میزبان در کنار توکن پروژه) توکن های عرضه اولیه را خریداری کنند. قیمت توکن معمولاً بر اساس مکانیزم عرضه و تقاضا در استخر تعیین می شود.

مزیت اصلی IDO ماهیت غیرمتمرکز آن است. برخلاف IEO که نیازمند همکاری با یک صرافی متمرکز و اغلب احراز هویت است IDOها برای همه کاربران در سراسر جهان قابل دسترسی هستند و نیازی به عبور از فرآیندهای پیچیده احراز هویت ندارند. این موضوع باعث دسترسی پذیری بیشتر و کاهش موانع ورود برای سرمایه گذاران خرد می شود. همچنین لیست شدن توکن در یک صرافی غیرمتمرکز پس از IDO معمولاً بلافاصله صورت می گیرد و امکان معامله سریع توکن فراهم می شود.

با این حال IDOها نیز معایب خاص خود را دارند. مهم ترین عیب نبود نظارت و بررسی اولیه توسط یک نهاد متمرکز (مانند صرافی در IEO) است. این امر باعث می شود که پروژه های کلاهبرداری یا ضعیف نیز بتوانند به راحتی IDO برگزار کنند. بنابراین ریسک سرمایه گذاری در IDOها می تواند بالا باشد و نیازمند تحقیق و بررسی دقیق توسط خود سرمایه گذار است. همچنین نوسانات قیمتی در استخرهای نقدینگی ممکن است بر قیمت خرید توکن در IDO تأثیر بگذارد.

آموزش مرحله به مرحله شرکت و خرید عرضه اولیه در بایننس Binance

شرکت در عرضه اولیه (IEO) در بایننس معمولاً از طریق پلتفرم بایننس لانچ پد (Binance Launchpad) انجام می شود و فرآیند مشخصی دارد. اولین گام برای شرکت در هر عرضه اولیه در بایننس داشتن یک حساب کاربری تأیید شده در این صرافی است. اگر هنوز حساب ندارید باید اقدام به ثبت نام کنید.

پس از ثبت نام مهم ترین و حساس ترین مرحله تکمیل فرآیند احراز هویت یا KYC (Know Your Customer) است. بایننس برای رعایت قوانین بین المللی و جلوگیری از پولشویی از کاربران خود می خواهد هویتشان را تأیید کنند. این فرآیند شامل ارائه اطلاعات شخصی و آپلود مدارک شناسایی معتبر است. با توجه به محدودیت ها و تحریم ها برای کاربران ایرانی احراز هویت مستقیم با مدارک ایرانی در بایننس امکان پذیر نیست و کاربران ایرانی برای شرکت در IEOها و استفاده از خدمات بایننس معمولاً نیاز به استفاده از روش های جایگزین برای احراز هویت دارند که این موضوع خود ریسک هایی به همراه دارد و باید با دقت و آگاهی کامل انجام شود.

پس از تأیید حساب و احراز هویت برای شرکت در یک عرضه اولیه خاص در بایننس لانچ پد باید به صفحه مربوط به آن پروژه در لانچ پد مراجعه کنید. شرایط و ضوابط هر عرضه اولیه متفاوت است اما معمولاً نیازمند نگهداری مقدار مشخصی از بایننس کوین (BNB) در کیف پول بایننس خود برای یک دوره زمانی مشخص پیش از شروع عرضه است. بایننس میانگین موجودی BNB شما را در این دوره محاسبه می کند.

در زمان عرضه معمولاً یک دوره اشتراک گذاری (Subscription Period) وجود دارد که در آن کاربران می توانند بر اساس میانگین موجودی BNB خود مقداری BNB را برای خرید توکن پروژه مورد نظر متعهد (Commit) کنند. حداکثر مقداری که می توانید متعهد کنید به میانگین موجودی BNB شما بستگی دارد. پس از پایان دوره اشتراک گذاری بایننس میزان توکن های تخصیص یافته به هر کاربر را بر اساس نسبت BNB متعهد شده توسط آن کاربر به کل BNB متعهد شده توسط همه شرکت کنندگان محاسبه و توزیع می کند. BNB معادل توکن های تخصیص یافته از حساب شما کسر شده و توکن های جدید به کیف پولتان واریز می شوند و باقی مانده BNB تعهد شده به حسابتان بازگردانده می شود. پس از توزیع توکن ها معمولاً بلافاصله در بایننس لیست شده و قابل معامله می شوند.

شرکت در عرضه اولیه بدون داشتن توکن های ارز دیجیتال

برای شرکت در عرضه اولیه در بایننس یا سایر پلتفرم های مشابه معمولاً نیاز به داشتن توکن های ارز دیجیتال برای خرید توکن عرضه اولیه وجود دارد. در مورد بایننس لانچ پد روش اصلی شرکت بر پایه نگهداری و تعهد (Commit) بایننس کوین (BNB) است.

این بدان معناست که شما برای شرکت در عرضه اولیه نیازی به داشتن توکن پروژه مورد نظر پیش از عرضه ندارید اما باید مقدار مشخصی BNB در حساب بایننس خود داشته باشید و آن را در دوره اشتراک گذاری متعهد کنید تا بتوانید سهمی از توکن های عرضه شده را دریافت کنید. بنابراین نمی توانید کاملاً بدون داشتن هیچ ارز دیجیتالی در کیف پولتان در این عرضه ها شرکت کنید.

با این حال اگر منظور از «توکن های ارز دیجیتال» صرفاً توکن پروژه مورد نظر باشد بله شما بدون داشتن آن توکن می توانید با استفاده از BNB در عرضه اولیه آن شرکت کرده و برای اولین بار آن توکن را خریداری کنید. برخی پلتفرم های دیگر ممکن است امکان شرکت با استفاده از ارزهای دیجیتال اصلی مانند بیت کوین (BTC) یا اتریوم (ETH) را نیز فراهم کنند اما در بایننس لانچ پد BNB نقش محوری در فرآیند تخصیص دارد.

مزایای عرضه اولیه ارز دیجیتال برای سرمایه گذاران در بایننس Binance

شرکت در عرضه اولیه ارز دیجیتال از طریق پلتفرم معتبری مانند بایننس لانچ پد می تواند مزایای قابل توجهی برای سرمایه گذاران داشته باشد. یکی از اصلی ترین مزایا پتانسیل کسب سود بالا در مدت زمان کوتاه است. پروژه هایی که از طریق بایننس لانچ پد عرضه می شوند معمولاً پس از لیست شدن در بازار ثانویه با افزایش قیمت قابل توجهی روبرو می شوند زیرا تقاضای زیادی برای توکن های جدید ایجاد می شود. خرید این توکن ها با قیمت عرضه اولیه که معمولاً پایین تر از قیمت لیست شدن است می تواند بازدهی بالایی را برای سرمایه گذاران اولیه به همراه داشته باشد.

مزیت دیگر افزایش اعتماد و کاهش نسبی ریسک سرمایه گذاری است. بایننس به عنوان یک صرافی معتبر و شناخته شده پروژه هایی را که در لانچ پد عرضه می شوند از نظر اعتبار تیم وایت پیپر و پتانسیل بررسی می کند. این فرآیند غربالگری اولیه توسط صرافی ریسک سرمایه گذاری در پروژه های کلاهبرداری یا ضعیف را نسبت به روش هایی مانند ICO که هیچ نظارتی ندارند به طور قابل توجهی کاهش می دهد. سرمایه گذاران می توانند با اطمینان بیشتری در پروژه هایی که توسط بایننس تأیید شده اند سرمایه گذاری کنند.

علاوه بر این شرکت در IEOهای بایننس به سرمایه گذاران این امکان را می دهد که در پروژه های نوآورانه و دارای پتانسیل رشد بالا در مراحل اولیه مشارکت کنند. این فرصت ممکن است پس از لیست شدن توکن و افزایش قیمت آن برای سرمایه گذاران جدید با قیمت های بسیار بالاتری در دسترس باشد. همچنین شرکت در عرضه های اولیه مختلف به سرمایه گذاران کمک می کند تا سبد سرمایه گذاری خود را متنوع کرده و ریسک کلی سرمایه گذاری خود را از طریق پخش کردن آن در چندین پروژه کاهش دهند.

نحوه کسب سود از خرید عرضه اولیه ارز دیجیتال در بایننس

کسب سود از خرید عرضه اولیه ارز دیجیتال در بایننس عمدتاً به دو روش اصلی امکان پذیر است که هر دو به پتانسیل رشد پروژه و عملکرد توکن پس از لیست شدن بستگی دارند.

روش اول و رایج ترین راه فروش توکن های خریداری شده پس از لیست شدن در بازار ثانویه با قیمت بالاتر است. همانطور که قبلاً اشاره شد توکن هایی که از طریق بایننس لانچ پد عرضه می شوند اغلب پس از شروع معاملات در صرافی با افزایش قیمت قابل توجهی روبرو می شوند. سرمایه گذارانی که موفق به خرید توکن با قیمت عرضه اولیه شده اند می توانند بلافاصله پس از لیست شدن توکن های خود را با قیمت بازار بفروشند و از تفاوت قیمت سود کسب کنند. این روش برای سرمایه گذارانی که به دنبال سود سریع هستند جذاب است.

روش دوم نگهداری توکن های خریداری شده به عنوان یک سرمایه گذاری بلندمدت است. اگر سرمایه گذار به پتانسیل بلندمدت پروژه و موفقیت آن در آینده اعتقاد داشته باشد می تواند توکن های عرضه اولیه را برای مدت طولانی تری در کیف پول خود نگه دارد. در صورتی که پروژه طبق نقشه راه خود پیش برود و ارزش و کاربرد توکن در طول زمان افزایش یابد قیمت آن در بازار نیز رشد خواهد کرد. در این حالت سرمایه گذار می تواند در آینده با فروش توکن های خود با قیمتی بسیار بالاتر از قیمت عرضه اولیه سود قابل توجهی کسب کند. این روش نیازمند صبر و تحمل بیشتر و همچنین بررسی دقیق تر پتانسیل بلندمدت پروژه است.

توجه به این نکته ضروری است که هر دو روش شامل ریسک هستند. قیمت توکن ها ممکن است پس از لیست شدن کاهش یابد یا پروژه در بلندمدت موفق نشود. بنابراین تحقیق و بررسی دقیق پیش از سرمایه گذاری و مدیریت ریسک از اهمیت بالایی برخوردار است.

کارمزد عرضه اولیه ارز دیجیتال در بایننس Binance

در خصوص کارمزد شرکت در عرضه اولیه ارز دیجیتال در بایننس باید توجه داشت که فرآیند بایننس لانچ پد معمولاً بر پایه نگهداری و تعهد بایننس کوین (BNB) برای تخصیص توکن پروژه جدید است و کارمزد مستقیمی به عنوان هزینه شرکت در عرضه اولیه دریافت نمی شود.

به عبارت دیگر شما برای شرکت در عرضه اولیه مقداری از BNB خود را برای خرید توکن جدید متعهد (Commit) می کنید. بایننس بر اساس میزان BNB متعهد شده توسط شما نسبت به کل BNB متعهد شده توسط همه شرکت کنندگان تعداد توکن های پروژه جدید را به شما تخصیص می دهد. معادل دلاری یا BNB توکن های تخصیص یافته از BNB متعهد شده شما کسر شده و توکن های جدید به حسابتان واریز می شوند. باقی مانده BNB تعهد شده نیز به کیف پولتان بازگردانده می شود.

بنابراین هزینه اصلی شرکت در IEO در بایننس در واقع همان مقداری از BNB شماست که برای خرید توکن جدید استفاده می شود. کارمزدها معمولاً در مراحل بعدی و هنگام معامله توکن های خریداری شده در بازار ثانویه اعمال می شوند. بایننس برای معاملات خرید و فروش در بازار اسپات یا سایر بازارهای خود کارمزدی دریافت می کند که نرخ آن بسته به حجم معاملات نوع سفارش و اینکه از BNB برای پرداخت کارمزد استفاده کنید یا خیر متفاوت است.

ممکن است کارمزدهای دیگری نیز برای واریز و برداشت ارزهای دیجیتال در بایننس وجود داشته باشد اما این کارمزدها مستقیماً به فرآیند شرکت در عرضه اولیه مربوط نمی شوند. برای اطلاع دقیق از شرایط و ضوابط هر عرضه اولیه و جزئیات مربوط به تخصیص و کارمزدها همواره باید به صفحه مربوط به آن پروژه در بایننس لانچ پد مراجعه کرده و اطلاعات ارائه شده توسط بایننس را به دقت مطالعه کنید.

مزایا و معایب عرضه اولیه ارز دیجیتال

همانند هر فرصت سرمایه گذاری دیگری در بازارهای مالی شرکت در عرضه اولیه ارز دیجیتال نیز با مجموعه ای از مزایا و معایب همراه است که سرمایه گذاران باید با آگاهی کامل از آن ها اقدام به تصمیم گیری کنند. این مزایا و معایب بسته به نوع عرضه اولیه (ICO IEO IDO و غیره) و پلتفرم میزبان می توانند متفاوت باشند اما اصول کلی مشترکی دارند.

مزایای عرضه اولیه ارز دیجیتال

پتانسیل کسب سود بالا یکی از جذاب ترین مزایای شرکت در عرضه های اولیه است. بسیاری از پروژه های موفق پس از عرضه اولیه رشد قیمت چشمگیری را تجربه می کنند و سرمایه گذاران اولیه می توانند با فروش توکن های خود در بازار ثانویه سود قابل توجهی کسب کنند. شرکت در مراحل اولیه یک پروژه به سرمایه گذاران امکان می دهد با قیمت پایین تری وارد شوند و از رشد بلندمدت پروژه نیز بهره مند شوند.

فرصت مشارکت در پروژه های نوآورانه و پیشرو در حوزه بلاکچین و ارزهای دیجیتال نیز از دیگر مزایای عرضه های اولیه است. سرمایه گذاران می توانند بخشی از جامعه اولیه یک پروژه باشند و در توسعه و موفقیت آن نقش داشته باشند.

در مورد IEOهایی که توسط صرافی های معتبر مانند بایننس برگزار می شوند فرآیند بررسی اولیه توسط صرافی می تواند به افزایش اعتبار پروژه و کاهش ریسک کلاهبرداری کمک کند. این امر باعث می شود سرمایه گذاران با اطمینان بیشتری در این نوع عرضه ها شرکت کنند.

همچنین شرکت در عرضه های اولیه مختلف به سرمایه گذاران این امکان را می دهد که سبد سرمایه گذاری خود را متنوع کرده و سرمایه گذاری خود را در چندین پروژه پخش کنند تا ریسک کلی را کاهش دهند.

معایب عرضه اولیه کوین

با وجود مزایای فراوان شرکت در عرضه های اولیه کوین (یا توکن) با معایب و ریسک های قابل توجهی نیز همراه است. اصلی ترین ریسک احتمال شکست پروژه است. بسیاری از پروژه های نوپا به دلایل مختلفی مانند عدم موفقیت در توسعه محصول مشکلات تیم رقابت بالا یا تغییرات بازار به اهداف خود نمی رسند و توکن های آن ها بی ارزش می شوند. در این صورت سرمایه گذاران ممکن است تمام یا بخش قابل توجهی از سرمایه خود را از دست بدهند.

ریسک کلاهبرداری به خصوص در روش هایی مانند ICO که نظارت کمتری وجود دارد یک نگرانی جدی است. پروژه های جعلی ممکن است صرفاً با هدف جمع آوری پول و بدون داشتن هیچ ایده یا محصول واقعی راه اندازی شوند.

نوسانات بالای قیمت نیز از معایب عرضه های اولیه است. حتی پروژه های معتبر نیز ممکن است پس از لیست شدن در بازار با نوسانات شدید قیمتی روبرو شوند و قیمت توکن به سرعت کاهش یابد به خصوص اگر تعداد زیادی از سرمایه گذاران اولیه اقدام به فروش سریع توکن های خود کنند.

همچنین ممکن است محدودیت هایی برای شرکت در عرضه های اولیه وجود داشته باشد مانند نیاز به احراز هویت در صرافی های متمرکز (که برای کاربران ایرانی مشکل ساز است) یا نیاز به نگهداری توکن خاصی (مانند BNB در بایننس لانچ پد). علاوه بر این گاهی اوقات توکن های خریداری شده در عرضه اولیه برای مدت مشخصی قفل می شوند (Lock-up Period) و امکان فروش فوری آن ها وجود ندارد که این موضوع نقدینگی سرمایه گذار را محدود می کند.

اعتبار عرضه اولیه در صرافی ها چگونه است ؟

عرضه های اولیه در صرافی های معتبر مانند بایننس (IEO) معمولاً از اعتبار بالاتری نسبت به عرضه های مستقل (ICO) برخوردارند زیرا صرافی قبل از پذیرش پروژه ها را بررسی می کند. با این حال هیچ تضمینی برای موفقیت پروژه وجود ندارد و سرمایه گذاری همواره با ریسک همراه است.

اگر رمز ارز مورد نظر در بایننس لیست نشده باشد چگونه می توان آن را در بایننس معامله کرد؟

اگر رمز ارز مورد نظر در بایننس لیست نشده باشد نمی توانید مستقیماً آن را در این صرافی معامله کنید. باید آن را در صرافی دیگری که لیست شده است خریداری کرده و سپس در صورت نیاز به کیف پول بایننس منتقل کنید (اگر بایننس از آن پشتیبانی کند) یا با ارزهای لیست شده در بایننس مبادله کنید.

بایننس از کدام روش های پرداخت برای خرید عرضه اولیه بایننس استفاده می کند؟

روش اصلی شرکت در عرضه اولیه بایننس (IEO) از طریق نگهداری و تعهد بایننس کوین (BNB) است. شما با استفاده از موجودی BNB خود در حساب بایننس در فرآیند تخصیص توکن پروژه جدید شرکت می کنید و BNB شما برای خرید توکن استفاده می شود.

چگونه می توانم شرایط و ضوابط هر عرضه اولیه را در بایننس بررسی کنم؟

برای بررسی شرایط و ضوابط هر عرضه اولیه در بایننس باید به بخش Launchpad در وب سایت یا اپلیکیشن بایننس مراجعه کنید. در صفحه مربوط به هر پروژه عرضه شده تمامی جزئیات قوانین شرکت دوره نگهداری BNB دوره اشتراک گذاری و نحوه تخصیص به دقت توضیح داده شده است.

آیا بایننس برای هر عرضه اولیه برای تعداد توکن هایی که در اختیار کاربران قرار می گیرد محدودیت قائل می شود ؟

بله بایننس برای هر عرضه اولیه تعداد کل توکن های قابل تخصیص و همچنین حداکثر مقداری که هر کاربر می تواند بر اساس میانگین موجودی BNB خود متعهد کند را محدود می کند. این محدودیت ها برای توزیع عادلانه و مدیریت تقاضا اعمال می شوند.