خلاصه کتاب هرچه باداباد (نویسنده استیو تولتز)

خلاصه کتاب هرچه باداباد اثر استیو تولتز، یک سفر جذاب و گاهی شوکه کننده به دنیای پس از مرگ است. این رمان کمدی سیاه و فلسفی، با الهام از مفهوم رجعت ابدی نیچه، شما را با ماجراهای آنگوس و گریسی درگیر می کند و دیدگاه متفاوت تولتز به زندگی، مرگ و تکرار را به تصویر می کشد.

تا حالا شده با خودتون فکر کنید اگه بعد از مرگ، زندگی دوباره ای در کار باشه، چطور میشه؟ یا اینکه اصلاً این زندگی جدید قرار نیست بهتر از قبلی باشه، بلکه دقیقاً همون زندگیه با همون اشتباهات؟ اگه این سوال ها ذهنتون رو درگیر کرده، پس حتماً باید بریم سراغ کتاب «هرچه باداباد» استیو تولتز که جدیدترین اثر این نویسنده استرالیاییه. این کتاب بعد از شاهکارهایی مثل «جزء از کل» و «ریگ روان» اومده و مثل همیشه، تولتز سنگ تموم گذاشته! یک کمدی سیاه حسابی که با چاشنی فلسفه و ایده های عجیب و غریب، حسابی مغزتون رو قلقلک میده.

تولتز توی این کتاب یه دنیای آخرالزمانی رو برامون ترسیم می کنه که توش آدم ها توی یه چرخه بی پایان مرگ و زندگی گیر افتادن و دنبال راه فرارن. چیزی که این کتاب رو خاص می کنه، نگاه عمیق و همزمان طنزآلود تولتز به مفاهیم سنگینی مثل مرگ، معنای زندگی و سرنوشته. این مقاله کمکتون می کنه تا دید جامعی نسبت به این رمان پر رمز و راز پیدا کنید و شاید هم ترغیب بشید که خودتون برید و از نزدیک با جهان بینی تولتز توی «هرچه باداباد» آشنا بشید. آماده اید بریم سراغ ماجراجویی توی ذهن استیو تولتز؟ پس با ما همراه باشید تا با هم این کتاب عجیب و غریب رو کالبدشکافی کنیم.

استیو تولتز: خالق جهان هایی فراتر از تصور

قبل از اینکه شیرجه بزنیم تو دنیای هرچه باداباد استیو تولتز، بهتره یه آشنایی کوچولو با خود استیو تولتز پیدا کنیم. این نویسنده خوش فکر استرالیایی که سال 1972 در سیدنی به دنیا اومده، قبل از اینکه بشه نویسنده مشهوری که الان می شناسیم، کلی کار و بار مختلف رو تجربه کرده. از فیلم برداری و بازاریابی گرفته تا نگهبانی و معلمی، خلاصه هر کاری رو که فکرش رو بکنید امتحان کرده. مثلاً یک زمانی معلم انگلیسی بوده و بعد هم رفته سراغ فیلمنامه نویسی. همین تجربیات متنوع و شاید بعضاً عجیب و غریب، کمک کرده که قلمش پر از ایده های نو و دیدگاه های متفاوتی باشه که تو کمتر نویسنده ای میشه پیداشون کرد.

شهرت استیو تولتز در ایران و دنیا، بیشتر با کتاب «جزء از کل» شروع شد که سال 2008 منتشر شد. این کتاب، واقعاً یه پدیده بود؛ اونقدر هوشمندانه و پر از طنز سیاه بود که وقتی خوندمش، واقعاً مغزم سوت کشید و فهمیدم با یه نویسنده معمولی طرف نیستم. «جزء از کل» نامزد جایزه معتبر من بوکر هم شد و جایگاه تولتز رو تو ادبیات معاصر حسابی تثبیت کرد. بعد از «جزء از کل»، «ریگ روان» هم تو سال 2015 اومد که اون هم حرف های خودش رو داشت و توش باز هم با ترس از زندگی و پوچی های مدرن سر و کار داشتیم.

حالا با هرچه باداباد، تولتز ثابت کرده که یه سبک خاص خودش رو داره و اصلاً دنبال این نیست که خودش رو تو قالب های رایج جا بده. اون با همین جسارت و نگاه متفاوتش، تونسته یه عالمه طرفدار پیدا کنه و آثارش حسابی بحث برانگیزن. اگه «جزء از کل» درباره ترس از مرگ بود و «ریگ روان» درباره ترس از زندگی، «هرچه باداباد» این دو مفهوم رو با هم گره میزنه و یه جورایی چالش های زندگی پس از مرگ رو نشون میده. تولتز تو هر سه کتابش، همواره به سراغ عمیق ترین و بنیادی ترین سوالات هستی رفته، اما هیچ وقت فراموش نکرده که یه لبخند تلخ هم چاشنی کارش کنه.

خلاصه داستان هرچه باداباد: وقتی زندگی بعد از مرگ هم دردسرسازه!

داستان از جایی شروع میشه که «آنگوس»، شخصیت اصلی و راوی قصه مون، خودش رو مرده اعلام می کنه! بله، درست شنیدید، همون اول بسم الله می فهمیم که با یه روایت غیرمعمول طرفیم. آنگوس یه جورایی فیلسوفیه که به خدا و اینجور چیزها اعتقادی نداره و به قول معروف، ضدقهرمانه. اون با «گریسی» که یه بلاگره و حسابی درگیر دنیای مجازی و اتفاقاتش شده، ازدواج کرده و زندگی شون تقریباً آرومه. تصمیم گرفتن بچه دار بشن و یه زندگی معمولی رو شروع کنن، اما این آرامش، با ورود یه پیرمرد مرموز به اسم «اوون» به خونه شون، حسابی بهم می ریزه و همه چی زیر و رو میشه.

این پیرمرد ادعا می کنه که خونه آنگوس و گریسی، در واقع خونه دوران بچگی خودشه و حالا که لب گور رسیده و روزهای آخر عمرش رو می گذرونه، دلش می خواد همونجا جون بده! برای همین یه پیشنهاد عجیب و غریب میده: همه اموالش رو در ازای خونه بهشون میده. آنگوس و گریسی هم که فکر می کنن با یه فرصت طلایی طرفن، این معامله رو قبول می کنن. اینجاست که معامله جوش می خوره و داستان یه پیچ جدید پیدا می کنه. اما اینجا تازه شروع ماجراهای عجیب و غریبه و اون ها نمیدونن چه سرنوشتی در انتظارشونه.

وسط همین ماجراها، یه ویروس کشنده از طریق بزاق سگ ها تو دنیا پخش میشه و حسابی اوضاع رو آخرالزمانی می کنه. این ویروس همه جا رو میگیره و دنیا رو به سمت نابودی می بره، اما این بخش فقط یه چاشنی برای ورود به ایده اصلی کتابه: مفهوم رجعت ابدی نیچه در هرچه باداباد. آنگوس بعد از مرگش، وارد یه جور زندگی پس از مرگ میشه که توش باید همون زندگی گذشته خودش رو دوباره و دوباره تجربه کنه. فکرش رو بکنید، هر اشتباهی که کردید، هر پشیمونی ای که داشتید، هر لحظه از زندگی تون، قراره تا ابد و بی نهایت بار تکرار بشه! تولتز با این ایده، حسابی خواننده رو به چالش می کشه و بهش نشون میده که زندگی بعد از مرگ، لزوماً بهشت نیست و می تونه یه جهنم تکراری باشه که ازش راه فراری نیست.

داستان از اینجای کار، یه مسیر پرپیچ و خم رو طی می کنه. آنگوس تو این چرخه ابدی، سعی می کنه اشتباهات گذشته اش رو بفهمه و شاید راهی برای خلاص شدن از این تکرار پیدا کنه. اون با اتفاقات و شخصیت های مختلفی روبرو میشه که هر کدوم جنبه های تازه ای از این مفهوم رو براش روشن می کنن. تولتز به ما نشون میده که چطور گذشته ما، حتی بعد از مرگ، می تونه مثل یه سایه دنبال مون کنه و رهایمون نکنه. البته قرار نیست همه جزئیات داستان رو لو بدیم تا خودتون از خوندنش لذت ببرید، ولی بدونید که با یه روایت پرکشش و پر از غافلگیری طرفید که هر لحظه شما رو میخکوب می کنه.

سفری به هستی و نیستی: مفاهیم فلسفی در هرچه باداباد

یکی از قشنگی های معرفی کتاب هرچه باداباد، عمق فلسفی اونه. تولتز فقط یه داستان تعریف نمی کنه، بلکه ما رو به فکر فرو می بره و سوالات اساسی هستی رو جلوی چشممون میذاره و با زبانی ساده و در عین حال عمیق، بهشون می پردازه. این کتاب، یه جورایی از اون دست کتاب هاست که بعد از تموم شدنش، تا مدت ها ذهنتون رو مشغول می کنه و سوالات زیادی رو براتون ایجاد می کنه.

رجعت ابدی نیچه: تکرار یا رستگاری؟

اگه از اون دسته آدم هایی هستید که فکر می کنید بعد از مرگ همه چی تموم میشه یا وارد یه دنیای کاملاً جدید می شید، نیچه و تولتز حسابی غافلگیرتون می کنن. مفهوم «رجعت ابدی» نیچه خیلی ساده میگه که جهان و هرچی توش هست، تا ابد به همون شکلی که الان هست، تکرار میشه. یعنی نه تنها شما دوباره به دنیا می آید، بلکه دقیقاً همون شمایید با همون تصمیمات، همون اشتباهات و همون زندگی. این ایده هم ترسناکه و هم فرصتی برای اینکه به خودمون بیایم و با هر لحظه زندگیمون طوری برخورد کنیم که انگار قراره تا ابد تکرار بشه. تولتز از این مفهوم استفاده می کنه تا چالش های اخلاقی و وجودی رو مطرح کنه: اگه قراره بی نهایت بار زندگی کنی، هر انتخابت چه وزنی پیدا می کنه؟

مرگ، زندگی و معنا: از دید استیو تولتز

تولتز با اون طنز سیاهش، به سراغ مرگ و زندگی بعد از اون میره. برامون روشن می کنه که مرگ لزوماً پایان نیست، بلکه می تونه شروع یه دور باطل باشه. این رمان فلسفی، یه جورایی ما رو وادار می کنه که به معنای زندگی خودمون فکر کنیم. اگه قراره همه چیز تکرار بشه، پس چقدر مهمه که همین الان درست زندگی کنیم و پشیمانی کمتری داشته باشیم؟ اون به ما نشون میده که گاهی اوقات، بزرگترین تراژدی، نه مرگ، بلکه تکرار بی معنای زندگیه.

نقد جامعه مدرن: از تکنولوژی تا پوچی

مثل خیلی از آثار خوب دیگه، هرچه باداباد هم جامعه مدرن رو زیر ذره بین نقد خودش قرار میده. تولتز نشون میده که چطور تکنولوژی و فضای مجازی می تونن زندگی ما رو پوچ و بی معنا کنن. گریسی، همسر آنگوس، خودش یه بلاگره و غرق تو دنیای مجازیه و همین موضوع باعث میشه تولتز از زبان او و رفتارش، به نقد این قضیه بپردازه. دیالوگ ها و صحنه هایی تو کتاب هست که به وضوح این نقد رو نشون میده و شما رو به فکر فرو می بره که واقعاً چقدر درگیر این فضا شدیم و چقدر از زندگی واقعی فاصله گرفتیم. انگار بشر هر چقدر هم پیشرفت کنه، باز هم تو چرخه ای از پوچی و بی معنایی گیر افتاده.

شخصیت های ضدقهرمان: جذابیت خاکستری ها

تولتز عادت داره شخصیت های اصلی داستانش، آدم های معمولی یا حتی ضدقهرمان باشن. آنگوس هم همینطوره. یه جورایی آدم های خاکستری که نه کاملاً خوبن و نه کاملاً بد، پر از نقص، اشتباه و کج خلقی. شاید به خاطر اینه که تولتز میخواد نشون بده آدم ها همینطوری هستن، پر از نقص و اشتباه. این انتخاب شخصیت ها باعث میشه پیام داستان ملموس تر و واقعی تر باشه و خواننده بتونه با اون ها همذات پنداری کنه، چون خودش رو تو آینه اون ها می بینه.

سرنوشت و اختیار: کدام یک برنده است؟

وقتی بحث رجعت ابدی پیش میاد، سوال سرنوشت و اختیار هم مطرح میشه. آیا تو این چرخه های تکرار، ما آزادی انتخاب داریم یا همه چیز از پیش تعیین شده؟ تولتز با ظرافت این سوال رو تو داستانش مطرح می کنه و به خواننده فرصت میده که خودش جوابش رو پیدا کنه. اون به ما اجازه میده که تو این دو راهی، تصمیم خودمون رو بگیریم و به عمق تفکر فرو بریم که آیا می توان از سرنوشت گریخت یا نه.

کمدی سیاه درخشان: امضای استیو تولتز

یکی از دلایلی که آثار استیو تولتز اینقدر خاص و متفاوتن، همین سبک «کمدی سیاه» یا «دارک کمدی» اونه. فکر کنید دارید به موضوعی مثل مرگ و نیستی فکر می کنید و همزمان از خنده روده بر می شید! این هنر تولتزه که تلخی های زندگی رو با یه طنز گزنده و هوشمندانه در هم می آمیزه و یه تجربه متفاوت رو براتون رقم میزنه. او استاد مسلم این ژانره و «هرچه باداباد» هم گواهی بر این مدعاست.

طنز تلخ برای مسائل سنگین

تولتز برای بیان مفاهیم سنگین و حتی تراژیک، از طنز تلخ استفاده می کنه. یعنی با همون زبون شوخ و شنگ، حرف های خیلی جدی رو بهتون می زنه. مثلاً وقتی آنگوس تو دنیای بعد از مرگش، با بقیه آدم های مرده حرف میزنه و می بینه همه هنوز درگیر مسائل پیش پا افتاده زندگی شون روی زمین هستن، حسابی خنده تون می گیره، اما این خنده، تلخه. این باعث میشه که حتی وقتی با واقعیت های ناخوشایند زندگی روبرو می شید، یه لبخند تلخ گوشه لبتون بیاد و بتونید هضمش کنید. این رمان کمدی سیاه به خوبی این ویژگی رو نشون میده.

روایت اول شخص: ورود به ذهن آنگوس

انتخاب آنگوس به عنوان راوی اول شخص، یه هوشمندی دیگه از تولتزه. وقتی از زبان آنگوس می خونیم، انگار وارد ذهن خودش میشیم و همه افکار، ترس ها و پشیمونی هاش رو لمس می کنیم. این باعث میشه با شخصیت اصلی هرچه باداباد (آنگوس) یه ارتباط عمیق تر و صمیمی تر برقرار کنیم و حس کنیم خودمون هم داریم تو اون ماجراها زندگی می کنیم. اون با شما حرف میزنه، از دغدغه هاش میگه، و شما رو هم شریک افکار و احساساتش می کنه. این صمیمیت، یکی از نقاط قوت بزرگ کتابه.

تصویرسازی و لحن: شجاعانه و نامتعارف

تولتز واقعاً تو تصویرسازی ذهنی استاده. با کلماتش، صحنه هایی رو جلوی چشمتون میاره که انگار دارید فیلم می بینید. لحن داستان هم که دیگه حرف نداره؛ شجاعانه، نامتعارف و اصلاً کلیشه ای نیست. هر صفحه از کتاب، یه کشف جدیده و این ویژگی تولتز رو از بقیه نویسنده ها جدا می کنه. اون هیچ ابایی نداره که از کلمات و ایده های جسورانه استفاده کنه، حتی اگه برای بعضی ها شوکه کننده باشه. اگه «جزء از کل» یا «ریگ روان» رو خونده باشید، این سبک رو می شناسید و «هرچه باداباد» هم همونقدر جذاب و بی پرواست. قلم استیو تولتز همیشه تازه و پر از غافلگیریه.

فکر کردم در دنیا دو گروه آدم وجود دارند، یک گروه آن هایی که وقتی کسی جور عجیب و غریبی می میرد خنده شان می گیرد و گروه دیگر آن هایی که به نظرشان همه ی مرگ ها غم انگیز است.

افتخارات و بازتاب ها: وقتی دنیا به هرچه باداباد سلام می کند!

وقتی یه کتاب خوب باشه، هم منتقدا دوستش دارن، هم جایزه می بره و هم تو دل خواننده ها جا باز می کنه. کتاب هرچه باداباد هم از این قاعده مستثنا نیست و کلی افتخار و بازتاب مثبت از نشریات و منتقدان معتبر جهانی داشته. این نشون میده که استیو تولتز دوباره تونسته یه اثر ماندگار خلق کنه.

• نامزد دریافت جایزه ادبی نیب (The Nib Literary Award)
• عنوان بهترین کتاب داستانی سال 2022 از نگاه نشریه تایمز (یکی از معتبرترین جوایز و تقدیرنامه ها در دنیای ادبیات!)

منتقدهای معروف هم حسابی تحسینش کردن و نقد کتاب هرچه باداباد رو مثبت و تاثیرگذار دونستن. بیاین چند تا از نظراتشون رو با هم بخونیم:

«یک دارک کمدیِ دیوانه وار و جذاب… سطرهای هوشمندانه ی این کتاب را می توان به گل هایی تشبیه کرد که بر روی تابوت ها پرتاب می شوند!» (The Washington Post) – این نقد به خوبی نشون میده که تولتز چطور تلخ ترین حقایق رو با زیباترین کلمات بیان می کنه و شما رو به خنده و فکر وا می داره.

«استیو تولتز نویسنده ای باهوش، بامزه و جسور است، که ابایی از پرتاب نارنجک های ادبی به سمت باورهای عمومی انسان ها ندارد. کتاب هر چه بادابادِ او را می توان به عنوان یک کمدی الهی مدرن در نظر گرفت.» (The Star Tribune) – این نقد هم به جسارت و هوش تولتز اشاره داره و اینکه اون هیچ وقت از زیر سوال بردن عقاید رایج نمی ترسه و همیشه نگاهی نو داره.

«کتاب هر چه باداباد یک نقد اجتماعی گزنده، کاوشی فلسفی در معنای مرگ و زندگی، و سیاحتی جذاب در فرهنگ عامه پسند است. خواندن این رمان تجربه ای سرشار از لذت و غنا را برای مخاطب به ارمغان خواهد آورد.» (The Pittsburgh Post-Gazette) – این جمله کاملاً جامعیت و چندلایگی کتاب رو نشون میده که چطور در عین حال که سرگرم کننده ست، عمیق و پرمفهومه.

«سورئال، به شدت خنده دار، و تاریک همچون یک گور!» (Shelf Awareness) – این نقد هم به خوبی ماهیت کمدی سیاه و فضای خاص رمان هرچه باداباد رو بیان می کنه.

این نظرات نشون میده که تولتز با این کتاب، بازم تونسته مرزهای ادبیات رو جابجا کنه و یه اثر خاص رو تقدیم دنیا کنه که هم به چالش میکشه و هم سرگرم می کنه. این بررسی رمان هرچه باداباد نشون میده که چرا این کتاب اینقدر تحسین شده.

گزیده هایی از متن کتاب: طعم کلمات استیو تولتز

حالا که حسابی کنجکاو شدید و از این همه تعریف و تمجید به وجد اومدید، بیاین چند تا جمله از خود کتاب رو با هم بخونیم تا بیشتر با سبک و لحن تولتز آشنا بشیم. این جمله ها، فقط یه گوشه ای از دریای کلمات پرمعنا و طنزآلود تولتز هستن و حسابی شما رو به فکر فرو می برن:

«هیچ چیز برای من غیر قابل فهم تر از عمل کسانی نیست که به راحتی آب خوردن می توانند از یک حقیقت ابدی بروند سراغ حقیقت ابدی دیگری که هیچ سازگاری ای با قبلی ندارد.»

این جمله به زیبایی به تناقضات درونی انسان ها و باورهای متغیرشون اشاره داره. تولتز با هوش خاص خودش، این تناقضات رو تو قالب یه جمله ساده و در عین حال عمیق بیان می کنه.

«آن هایی که هیچ وقت بچه دار نشده بودند حالا حسرت می خوردند که چرا تخم و ترکه ای باقی نگذاشته اند. عجیب است که انسان ها هیچ فرصتی را برای نفهمیدن اصل مطلب از دست نمی دهند.»

این قسمت، نقد تولتز به حسرت های بی جا و درگیر شدن با مسائل فرعی زندگی رو نشون میده. اینکه آدم ها چطور تا لحظه آخر، از فهمیدن اون چیزی که واقعاً مهمه، طفره میرن. این حرف، مثل پتک تو سر آدم فرود میاد و مجبورش می کنه که به زندگی خودش فکر کنه.

«برای من بهشت یک رویای کودکانه بود و برزخ استعاره ای آشکار، جهنم فقط روی زمین معتبر بود و تصور یک روح جاودان فقط راهی برای فرار از رویارویی با سفر بی بازگشتمان به ناکجا آباد بود.»

این جمله، دیدگاه آنگوس رو به مرگ و زندگی پس از مرگ به وضوح نشون میده. دیدگاهی که شاید برای خیلی ها تلخ باشه، اما نمی تونیم انکار کنیم که تا حدودی با واقعیت های زمینی در هم آمیخته است. این نگاه صریح و بی پروا، یکی از ویژگی های اصلی کتاب های استیو تولتز هستش.

این جمله ها نشون میدن که تولتز چقدر با کلمات بازی می کنه و چطور با شوخی های تلخ، عمیق ترین مفاهیم رو بیان می کنه. واقعاً آدم رو به فکر فرو می بره، نه؟

چرا باید خلاصه کتاب هرچه باداباد را بخوانید؟

خب، تا اینجا کلی در مورد خلاصه کتاب هرچه باداباد استیو تولتز حرف زدیم. حالا شاید بپرسید چرا باید این کتاب رو بخونید یا خلاصه اش رو بدونید؟ جوابش ساده ست: این کتاب یه تجربه متفاوت تو دنیای ادبیاته. اگه دنبال یه رمان هستید که فقط سرگرمتون نکنه، بلکه به فکر هم فرو ببره و دیدگاهتون رو نسبت به زندگی و مرگ عوض کنه، «هرچه باداباد» گزینه عالیه. این کتاب مثل یه بمب ساعتی می مونه که تو ذهنتون منفجر میشه و تا مدت ها اثرش باقی می مونه.

بیایید چند دلیل مهم رو با هم بررسی کنیم:

• عمق فکری بی نظیر: تولتز مفاهیم فلسفی و هستی شناختی مثل رجعت ابدی نیچه رو خیلی جذاب و ملموس توضیح میده، بدون اینکه پیچیده یا خسته کننده بشه. شما رو وادار می کنه به معنای زندگی، مرگ و تکرار فکر کنید و اینجاست که میفهمید چرا این کتاب اینقدر خاصه.
• طنز منحصر به فرد: کمدی سیاهش هم خنده داره و هم تلخ، درست مثل زندگی واقعی. این ترکیب، باعث میشه مسائل سنگین براتون قابل هضم تر بشن و در عین حال، لذت عمیقی از خوندن ببرید. تولتز بلده چطور با زبون شوخی، تلخ ترین حرف ها رو بزنه.
• داستان پرکشش و هیجان انگیز: از همون اول که آنگوس اعلام می کنه مرده، شما رو درگیر می کنه و نمی تونید رهاش کنید. اتفاقات غیرمنتظره، شخصیت های عجیب و یک پایان که تا مدت ها ذهنتون رو مشغول می کنه، از ویژگی های بارز این داستانه.
• شخصیت پردازی قوی: با شخصیت های کتاب هرچه باداباد مثل آنگوس و گریسی ارتباط برقرار می کنید، حتی اگه ضدقهرمان باشن. اون ها انقدر واقعی و خاکستری هستن که حس می کنید خودتون هم بخشی از دنیای اون ها هستید.
• روایتی متفاوت از زندگی پس از مرگ: این کتاب دیدگاه تازه ای به مرگ، زندگی و چرخه های تکرار میده که شاید تا به حال بهش فکر نکرده بودید. این دیدگاه، نه تنها باعث میشه به این مفاهیم عمیق تر فکر کنید، بلکه بهتون کمک می کنه که با نگاه تازه تری به زندگی خودتون نگاه کنید.

پس اگه از رمان های تفکربرانگیز و طنز تلخ لذت می برید، یا اگه طرفدار آثار قبلی استیو تولتز مثل جزء از کل (استیو تولتز) یا ریگ روان (استیو تولتز) هستید، یا حتی اگه فقط دنبال یه کتاب خوب و متفاوت می گردید که حال و هواتون رو عوض کنه و مرزهای ذهنتون رو جابجا کنه، «هرچه باداباد» رو از دست ندید. بهتون قول میدم پشیمون نمی شید و این کتاب برای مدت ها تو ذهنتون جا خوش می کنه.

مشخصات کتاب شناختی هرچه باداباد

برای اونایی که می خوان این کتاب رو تهیه کنن و به دنیای جذابش قدم بذارن، مشخصات کاملش رو اینجا آوردیم تا اطلاعات لازم رو برای خرید و مطالعه داشته باشید:

عنوان فارسی	عنوان انگلیسی	نویسنده	مترجم	ناشر	سال انتشار (چاپ اول)	تعداد صفحات	ژانر
هرچه باداباد	Here Goes Nothing	استیو تولتز	پیمان خاکسار	نشر چشمه	1401	400	کمدی سیاه، فلسفی، رمان خارجی، آخرالزمانی

این کتاب توسط نشر چشمه که ناشر معتبری در زمینه ادبیات خوب و باکیفیت به شمار میره، منتشر شده و ترجمه روان و جذاب پیمان خاکسار (مترجم) هم به جذابیتش اضافه کرده. پیمان خاکسار خودش از مترجمان شناخته شده و محبوب در ایران هست و همین، خودش یه دلیل برای اعتماد به کیفیت ترجمه این کتابه.

نتیجه گیری: پایانی بر یک سفر آغازین

همونطور که دیدید، خلاصه کتاب هرچه باداباد (نویسنده استیو تولتز)، فراتر از یه داستان ساده ست. این کتاب یه دعوت به تفکره، یه تلنگره و یه سفر به اعماق وجود خودمون. تولتز با هوش و ذکاوت خاص خودش، مفاهیم سنگین فلسفی رو تو دل یه داستان پرکشش و طنزآلود جا داده و کاری کرده که هم بخندید، هم بترسید و هم فکر کنید. این کتاب نه تنها شما رو سرگرم می کنه، بلکه شما رو به چالش می کشه و نگاهتون رو به زندگی و مرگ عوض می کنه. این شاهکار بهترین کتاب سال 2022 تایمز نام گرفت و این عنوان به تنهایی نشون دهنده اهمیت این اثره.

استیو تولتز با هرچه باداباد، دوباره ثابت کرده که استاد مسلم کمدی سیاه و داستان های فکریه. اگه دلتون می خواد یه تجربه ادبی بی نظیر داشته باشید که تا مدت ها ذهنتون رو درگیر خودش کنه، حتماً کتاب هرچه باداباد رو بخونید. باور کنید ارزشش رو داره و یه سرمایه گذاری حسابی روی فکر و روح خودتونه. این کتاب یه فرصت عالیه تا خودتون رو تو یه دنیای جدید غرق کنید و با آنگوس، گریسی و اوون، سفری رو تجربه کنید که کمتر کسی جرأت ورود بهش رو داره.